ამერიკელ ქალბატონს ინგერბორგ მაკინტოშს ძალიან სურდა ეშვილა შავკანიანი ბიჭი, ხოლო მის ბიოლოგიურ მშობლებს სურდათ, რომ ბავშვის აღმზრდელი მშობლები შავკანიანები ყოფილიყვნენ. მხოლოდ 4-წლიანი ლოდინის შემდეგ, როცა შესაბამისმა სამსახურებმა ვერ მოძებნეს ოჯახი, სადაც მოხერხდებოდა პატარა შავკანიანი ბიჭის გაშვილება, ინგერბორგმა თავისი გაიტანა. ქალბატონი შემდგომ არაერთხელ იხსენებდა - ,,როგორც კი ავიყვანე ხელში, მაშინვე მივხვდი, რომ მე მისთვის ყველაფერს გავაკეთებდი“.
20 წლის შემდეგ ინგერბორგს მედიკოსებმა თირკმელში სიმსივნე აღმოუჩინეს. მკურნალობას აზრი არ ჰქონდა და საჭირო იყო ოპერაცია თირკმელების გადანერგვისთვის. მისმა შვილობიმა, დედისგან დაფარულად, ჩიატარა გამოკვლევა. ანალიზების შედეგად დადგინდა, რომ 27 წლის ბიჭის თირკმელები შეესაბამებოდა დედის სისხლის ჯგუფსა და თირკმელის მონაცემებს, ანუ ის შესაძლებელი იყო გამხდარიყო დონორი. უშუალოდ საოპერაციოში შეყვანის წინ, ინგებორგმა გაიგო თუ ვინ იყო ის ადამიანი, ვინც შესწირა მის სიცოცხლეს საკუთარი თირკმელები. ქალის პირველივე რეაქცია იყო, კატეგორიული მოთხოვნა, რომ ის უარს აცხადებდა ჯორდანის დონორობაზე. ის სთხოვდა შვილს, უარი ეთქვა ამ ნაბიჯის გადადგმაზე.
ქირურგიული ოპერაცია წარმატებით დასრულდა და ალბათ, თამამად შეიძლება ინგებორგ მაკინტოშმა თქვას, რომ უკეთესი შვილის პოვნა შეუძლებელია. ჯორდანის ეს საქციელი იმსახურებს უზომო პატივისცემას. საკუთარ შვილსაც კი გაუჭირდება, მიიღოს ასეთი გადაწყვეტილება. თუმცა ინგერბორგს შეუძლია იამაყოს იმით, რომ მან ნამდვილად კარგი ადამიანი აღზარდა.
მასალის გამოყენების პირობები






