რა უნდა იყოს იმაზე ადვილი, ვიდრე კვერცხის მოხარშვაა? ასხამ წყალს , ადუღებ, ყრი მარილს წყალში, შემდეგ აწყობ კვერცხს და ელოდები გარკვეული დრო. მაგრამ ხდება ისეც, რომ ცილა ზოგჯერ ძალიან ელასტიურია, გული გამომშრალი ან ცილა ეკვრის ნაჭუჭსაც გულსაც და ერთმანეთისგან გამორჩევა შეუძლებელია.

ყველაფერი ეს ხდება იმის გამო, რომ კვერცხი - ეს ფაქტიურად ორი სხვადასხვა სუბსტანციაა. იმისთვის რომ საჭირო კონსტიტენციას მიაღწიოს ცილას და გულს სხვადასხვა ტემპერატურა სჭირდება.

ცილისთვის იდეალური ტემპერატურა 82 გრადუსია. ამ ტემპერატურაზე ის ხდება მკვრივი, მაგრამ არ კარგავს სინაზეს და არ ხდება „რეზინისბური“.

კვერცხის გულისთვის კი იდეალური ტემპერატურა 5 გრადუსით ნაკლები- 77 გრადუსია. თუ ამ ტემპერატურას გადავაჭარებებთ ის ხდება მშრალი, იფშვნება და გარშემო იღებს მწვანე-მონაცრისფრო ელფერს.

ამერიკელმა შეფ-მზარეულმა ჯეი კენჯი ლოპეს-ალტმა კვერცხის იდეალურად მოხარშვისთვის მეცნიერება დაიხმარა.

მან მდუღარე წყალში კვერცხი 30 წამით ჩააგდო, შემდეგ წყლის ტემპერატურის შესამცირებლად მასში რამდენიმე ყინულის ნატეხი ჩააგდო და წყალი ისევ ადუღებამდე მიიყვანა.

იმისთვის რომ იდეალურ კონსტიტენცისთვის მიეღწია ის ყოველ 30 წამში ერთ კვერცხს იღებდა და მათ მდგომარეობას ამოწმებდა.