სირიაში მიმდინარე ომის შედეგად დაახლოებით 4 მილიონმა ადამიანმა დატოვა საკუთარი სახლ-კარი, იმ იმედით, რომ ისინი ახალ ცხოვრებას მეზობელ ქვეყნებში ან ევროპის რომელიმე სახელმწიფოში გააგრძელებდნენ. სამშობლოსგან მოწყვეტილმა არცთუ ისე ბევრმა ადამიანმა, მოახერხა, ეცხოვრა ნორმალურ პირობებში. ასეთ მძიმე ვითარებაში აღმოჩნდნენ არა მხოლოდ უფროსები, არამედ ბავშვებიც.

გვინდა შემოგთავაზოთ, თუ რა პირობებში უწევთ ცხოვრება იმ დევნილთა შვილებს, რომლებსაც სხვაზე ნაკლებად გაუმართლა.

უკვე ერთი წელია, ბეიურთის ქუჩებში, მამასთან ერთად მუყაოს ქაღალდისგან გაკეთებულ ქვეშაგებზე უწევთ ძილი, დამსაკოდან დევნილ 7 წლის რალია და 13 წლის რაჰაფს. მათი დედა და ძმა დამასკოში ხელყუბარის აფეთქების შედეგად დაიღუპნენ.

5 წლის აბდულას ბელგრადის ქუცებში ბინძურ ქვეშაგებზე ძინავს. ბიჭი, სირიის ქალაქ რადაში, საკუთარ სახლში დის მკვლელობის შემსწრე გახდა. აბდულამ ფსიქოლოგიური შოკი მიიღო და ის დღემდე ღამის კოშმარებით იტანჯება.

6 წლის აჰმედი სერბეთის ერთ-ერთ ქალაქსი ბალახზე ძინავს. მის მამა სირიის ქალაქ დაირ-ეზ-ზაურში დაიღუპა.

ბაღდადელი 5 წლის ლამარს სერბეთში, ხორგოშის სიახლოვეს მდებარე ტყეში სძინავს. მისმა ოჯახმა, რამოდენიმე ცდის შემდეგ რეზინის ნავით შეძლო გადაელახა ზღვა და უნგრეთის საზღვრამდე მიეღწია.