,,რუსული სამხედრო ძალები ფართოდ არის განლაგებული აღმოსავლეთ უკრაინის საზღვარზე. ისინი სამ ეშელეონად არიან დაჯგუფებული, რათა მიწასთან გაასწორონ უკრაინული თავდაცვა ფრონტის მთელ ხაზზე“.
სტატიის ავტორი აღნიშნავს, რომ ვლადიმერ პუტინი ვერ უძლებს ცდუნებას, გლობალური მნიშვნელობის მოვლენებიდან ყურადღება საკუთარი თავდასხმებზე გადაიტანოს. ჟურნალისტს მაგალითებიც მოჰყავს, – პეკინის ოლიმპიადის დროს იყო საქართველო, სოჭის ოლიმპიადის პერიოდში - ყირიმი, ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატის დროს - დონბასი.
ავტორი თვლის, რომ ეს არ არის ვინმეს ბრალი, როგორც არ იყო არანაირი პროვოკაცია მიხეილ სააკაშვილის მხრიდან საქართველოში, არც უკრაინელი ფაშისტები იყვნენ ყირიმში ან დონეცკში, ამჯერადაც ყველა სამხედრო ოპერაციას პუტინი წინასწარ გეგმავს და მოსაზრება, რომ ამ მოვლენების მიზეზი პროვოკაციები იყო, მცდარია.
სტატიის ავტორს, მაგალითაც მოჰყავს 2008 წლის აგვისტოს ომი, ავტორი მიუთითებს, რომ ამ ომთან სააკაშვილის ,,ველური და შეშლილი“ ქმედებები არაფერ შუაშია, კრემლის ტანკები უკვე მიემართებოდნენ როკის გვირაბის გავლით სამხრეთ ოსეთში.
მელიკ კეილანი წერს, რომ უკრაინელებს ჰქონდათ არჩევანი - ან ეცხოვრათ პოსტსაბჭოთა კორუფციის დახურულ სივრცეში, ან გამოეხატათ პროტესტი და შედეგად, მიეღოთ რუსეთის შეჭრა. მათ გარისკეს და აირჩიეს უკანასკნელი, რის გამოც რუსეთის აგრესიას ვერ გადაურჩნენ.
ავტორი მიხეილ სააკაშვილის და საქართველოს ყოფილი მაღალჩინოსნების უკრაინაში საქმიანობასაც ეხება და წერს, რომ ,,უკრაინაში მოიწვიეს პატიოსანი და ზეკომპეტენტური ქართველი ტექნოკრატები, რათა მათ აეღოთ თავის თავზე საკვანძო როლი ანტიკორუფციულ კამპანიაში“, - ნათქვამია სტატიაში.
მასალის გამოყენების პირობები






