აშშ-ის პრეზიდენტის ადმინისტრაცია სათანადოდ ვერ აფასებს ვლადიმერ პუტინსა და რუსეთს, რომელიც ბარაკ ობამამ ამასწინათ „რეგიონალურ“ და არამნიშვნელოვან ქვეყნად მოიხსენია.

ამის შესახებ წერენ The Washington Post-ის მიმომხილველები მოლი მაკკიუ და გრეგორი მანიატისი. ისინი დარწმუნებული არიან, რომ კრემლის გეგმა გაცილებით მასშტაბურია, ვიდრე უკრაინისა და მეზობელი ქვეყნების დაპყრობა.

ისინი ვარაუდობენ, რომ უახლოეს წლებს პუტინი ძლიერი ევრაზიული კავშირის შექმნას დაუთმობს, რომელშიც შევლენ სსრკ-ს ყოფილი მოკავშირეები: ინდოეთი და ჩინეთი, ასევე სირია და ვენესუელა.

ინდოეთი და ჩინეთი, დღესდღეობით, რუსულ სამხედრო ტექნოლოგიებზე არიან დამოკიდებული, ხოლო „გაზპრომი“ და „როსნეფტი“ უკვე მუშაობენ ნიუ-დელისა და პეკინთან შეთანხმებებზე. რუსეთი ასევე განავითარებს ეკონომიკურ და სამხედრო ურთიერთობას BRICS-ის ქვეყნებთან.

ეს საშუალებას იძლევა დასავლეთის წინააღმდეგ პლანეტარული ვერტიკალი ააგონ. „მათი თანამშრომლობა შეიძლება გადაიქცეს სამხედრო კავშირად ყოველგავრი ფასეულობების გარეშე, რომელიც ფლობს ჯარებსა და სამიზნეებს, რომლებიც პუტინს ასე დაჟინებით სურს დაუპირისპიროს ნატოს“, - ნათქვამია სტატიაში.

გარდა ამიას, აღნიშნავენ ავტორები, კრემლი ცდილობს ევროკავშირს შიგნიდან დაარტყას, არჩევნებზე ევროპელების მემარჯვენე პარტიებისთვის მხარდაჭერის პროვოცირებით. „მოსალოდნელია, რომ მემარჯვენეები საფრანგეთში, გერმანიაში, იტალიაში, უნგრთსა და სხვა ქვეყნებში, მაისში, ევროპარლამენტის არჩევნებზე პოზიციებს გაიმყარებენ და ჩამოაყალიბებენ დესტრუქციულ ანტიევროპულ და პრორუსულ ბლოკს. ეს საშიშროება გაძლიერდა კვირას, როდესაც ფრანგულმა „ ნაციონალურმა ფრონტმა“ ადგილობრივ არჩევნებზე მნიშვნელოვნად მაღალი შედეგი აჩვენა, ვიდრე მოსალოდნელი იყო“, - წერენ მიმომხილველები.

The Washington Post-ის ჟურნალისტები აღნიშნავენ, რომ დასავლეთს იმედი აქვს, რომ რუსეთი შეიჭრება კონტინენტურ უკრაინაში და გაჩერდება. „მაგრამ იმედი - ეს არ არის სტრატეგია“, - ნათქვამია სტატიაში. ავტორები იძლევიან რჩევას მოემზადონ კრემლთან ხანგრძლივი კონფრონტაციისათვის, რომელიც უკვე დაიწყო უკრაინის გამო.

მოამზადა ლევან ებრალიძემ.