მოწმის ინსტიტუტთან დაკავშირებულმა პრობლემებმა გაცილებით მწვავე ხასიათი შეიძინა მაშინ, როდესაც საქართველოს პარლამენტმა სრულიად არაარგუმენტირებულად, ორი წლით გადაავადა მოწმეთა დაკითხვის ახალი, შეჯიბრებითობის პრინციპზე დაფუძნებული წესი, რაც რეფორმატორთა კლუბის აზრით ეწინააღმდეგება სისხლის სამართლის სისტემის დემოკრატიზაციის პროცესს. http://reformersclub.ge/ge/mowmis-dakitxvis-wesis-gadavadeba-uari-mnisvnelovan-reformas.

ბოლო დროს განვითარებული მოვლენებიდან, განსაკუთრებით მაღალი რანგის თანამდებობის პირების მიერ გაკეთებული განცხადებებიდან გამომდინარე, აუცილებლად მიგვაჩნია საზოგადოების ყურადღება მივაპყროთ სისხლის სამართლის საქმეებზე მოწმის სტატუსთან დაკავშირებულ კიდევ ერთ საკითხს

-რა მოხდება, თუ მოწმის სახით დაბარებული პირი დაკითხვაზე არ გამოცხადდება?

მცდარია გაჟღერებული მოსაზრება, თითქოს მოწმის სახით დაბარებული პირის გამოუცხადებლობის შემთხვევაში მის მიმართ დაიწყება ძებნა.

ძებნა შეიძლება გამოცხადდეს პირზე, რომელიც დაუსწრებლადაა სისხლის სამართლის საქმეზე ბრალდებულად ცნობილი და სასამართლომ მას ასევე დაუსწრებლად შეუფარდა აღკვეთის ღონისძიების სახით დაპატიმრება. მხოლოდ-და-მხოლოდ დაპატიმრების შეფარდების შემდეგ ცხადდება ბრალდებულის მიმართ ძებნა.

მართალია, მოწმეს აკისრია ვალდებულება დაბარებისთანავე გამოცხადდეს გამომძიებელთან და პროკურორთან, მაგრამ გამოუცხადებლობა არ ნიშნავს მოწმის მიერ სისხლის სამართლის კოდექსით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენას.

სისხლის სამართლის კოდექსის 371-ე მუხლი სასჯელს აწესებს მოწმის ან დაზარალებულის მიერ ჩვენების მიცემაზე უარის თქმისათვის, რაც ნიშნავს იმას, რომ თუ გამომძიებელთან ან სასამართლოში გამოცხადებული მოწმე უარს იტყვის ჩვენების მიცემაზე კანონით გათვალისწინებული საფუძვლის გარეშე, მხოლოდ მაშინ შეიძლება საუბარი მის მიერ დანაშაულის ჩადენაზე.

371-ე მუხლი არ ადგენს პასუხისმგებლობას მოწმის სახით დაბარებული პირის გამოუცხადებლობისათვის, რაც არ შეიძლება გახდეს მის მიმართ ძებნის წარმოების საფუძველი.

ირაკლი კობიძე

,,რეფორმატორთა კლუბი“