მცენარეული ზეთი არის ერთ-ერთი მათგანი, რომელსაც ადამიანები დაუფიქრებლად იღებენ, როგორც აუცილებელ პროდუქტს. ჩვენ გვეუბნებიან, რომ ეს ძალიან კარგია და ადამიანების უმრავლესობა ამ მოსაზრების რევიზიას არ ახდენს, მაგრამ თუ ჩავიხედავთ უფრო ღრმად და გამოვიკვლევთ, აღმოჩნდება, რომ ყველაფერი მთლად ასე მარტივად არ არის. ცოდნა იმისა, რამდენად სასარგებლოა ეს პროდუქტი, რისგან და როგორ არის დამზადებული - ერთობლიობაში სულ სხვა სურათს დაგვანახებს.

ადამიანების უმრავლესობა ვერ აცნობიერებს, რომ მცენარეული ზეთი შედარებით ახალი გამოგონებაა, განსხვავებით ქოქოსის ან ზეითუნის ზეთებისგან, რომელიც შეიძლება, მარტივი ცივი დაპრესვის საშუალებით მივიღოთ. მცენარეული ზეთი ითხოვს მნიშვნელოვან დამუშავებას, ხშირ შემთხვევაში - მაღალ ტემპერატურაზე, ქიმიური პროცესების ჩართვით.

მწარმოებლების ერთ-ერთი მთავარი მიზანი გახლავთ პროდუქტის ვიზუალი და მისი გრძელვადიანი შენახვის შესაძლებლობა.

როცა გაიგებთ თუ რაში მუშავდება მცენარეული ზეთი, მათ შორის ,,რაპსი“, იგივე ,,კანოლა“, აღმოაჩენთ, რომ მას უფრო მეტი საეთო აქვს ქიმიასთან, ვიდრე საკვებთან.

ჩემთვის დიდი მოულოდნელობა აღმოჩნდა, როცა გავიგე, რომ ადამიანები საშუალოდ წელიწადში 35 კილოგრამ მცენარეულ ზეთს იღებენ.

რაში მდგომარეობს იდეა - რომ საკვები შეიძლება დავამზადოთ ხელოვნურად ან მოვიყვანოთ ბუნებრივი გზით? რა თქმა უნდა, მეცნიერები იქნებიან პირველები, რომლებიც თქვენ გეტყვიან, რომ ეს არის ევოლუცია, და რომ საკვების ხელოვნურად შექმნაში პრობლემას ვერ ხედავენ. მაგრამ ამით ისინი იგნორირებას უკეთებენ იმ ფაქტს, რომ ჯერ კიდევ ასწლეულების წინ, ჩვენი ორგანოები ევოლუცირებდნენ, რათა მიეღოთ ბუნებრივი საკვები, ანუ სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ - ჩვენ ევოლუციურად განკუთვნილი ვართ, რათა მივიღოთ ის საკვები, რასაც გვაძლევს ჩვენ ბუნება. თქვენ ვერ შეძლებთ შექმნათ ბუნებრივი პროდუქტები ქარხნებში, მიუხედავად იმისა, რას გამოსახავთ მასზე - კურდლის ფოტოს თუ მზის ჩასვლას.