კომენტარები, რომელიც განათლების ყოფილი მინისტრის დიმიტრი შაშკინის წერილს ,,ფესიბუქის“ მომხმარებლებმა დაურთეს:

Lasha Kurdadze wrote: პრობლემა იცით რაშია, ადრე ასე 2011 წელს ერთი ახლობელი შემხვდა (მოსწავლეთა სასახლეში დავდიოდით ერთად სამართალზე) ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში მუშაობდა, მოვიკითხე, ვისაუბრეთ და რა მითხრა იცით: აღარ შეგვიძლიაო, ეს შაშკინი ამდენს გვამოწმებსო, ყველაფერი აინტერესებს სამინისტროსო, მერე მეც ჩავეძიე, კი მაგრამ რამეს ზედმეტად ითხოვს მეთქი, აღიარა გულწრფელად არა, რას ამბობ რაც კანონით არის გათვალისწინებული ზედმიწევნით ითხოვს კონტროლსო, აბა რაღას ერჩი მეთქი, როგორ გინდა სახელმწიფო სამსახურში ყოფნა თქო. ვერც ვერაფერი მითხრა, თავადაც მიხვდა როგორი ალოგიკური პრეტენზია ჰქონდა. აქედან რა დასკვნა გამოდის: ქართულ საზოგადოებას, მოკალი და არ მოწონს, "არ ევასება" შემოწმება, შეფასება, კონტროლი და ამ ყველაფერს ავტორიტარიზმს ან რაიმე უცნაურობას არქმევს. არ გააკონტროლებ და ბოლომდე გაშლის "აფრებს" და არც ის აინტერესებს რა ზიანი ადგება სახელმწიფო ინტერესებს და ასე შემდეგ. მე ასე ვფიქრობ: როდესაც ატარებ რეფორმას უნდა იყო ხისტი, ბოლომდე დარწმუნებული შენს სიმართლეში და ბოლომდე გამტანი, დათმობ ერთს, უნდა დაუთმო ყველას. ხო კიდევ არ უნდა შეგეშინდეს საზოგადოებასთან დაპირისპირება, მე მახსოვს ის აქციები, განათლების სამინისტროსთან რომ იმართებოდა ბატონი კახას დროს, მაგრამ რეფორმა გატარდა. ასეა ახლაც, ოღონდ საპირისპიროდ სამინისტრომ არჩია "ლაითი" გამოჩნდეს არ შეასრულოს ის მკაცრი ადმინისტრირების პრინციპი, რაც უბრალოდ აუცილებელია სახელმწიფო უწყების გამართული ფუნქციონირებისთვის და შედეგებზე ადრე თუ გვიან ისევ სახელმწიფოს მოუწევს პასუხისგება!

Nina Deriu wrote: მე უფრო მეტსაც გეტყვით, ეხლა უკვე შემიძლია ვთქვა, ჩემმა ძმიშვილმა სკოლა დაამთავრა, ბატონო დიმა, თქვენს დროს მასწავლებლები წუწუნებდნენ მოსწავლეებზე და იცით რატომ, იმიტომ რომ ბავშვები ეგრეთ წოდებულ შატალოებზე აღარ დადიოდნენ, დასწრება თითქმის 100 პროცენტი იყო და მასწავლებლები იძულებულები იყვნენ სკოლა არ გაეცდინათ და გაკვეთილები ეტარებინათ.....ასე ეუბნებოდნენ მოსწავლეებს, თქვენ რა ბავშვები ხართ, სკოლაში ზიხართ 24 საათიო....ხედავთ რა აბსურდთან გვაქვს საქმე და როგორ უჭირს ქართულ მენტალიტეტს...ეხლა წარმომიდგენია მასწავლებლები, ბუნებრივია ყველა არა, როგორი ბედნიერები არიან, რომ კონტროლი აღარ არსებობს....თუ განათლებას არ მივხედეთ ყველა ფრონტზე, ხომალდი სახელად "საქართველო" ჩაიძირება....“