ორგანიზაცია „ახალგაზრდა ადვოკატები“ პრეზიდენტის კონსტიტუციური უფლების – შეწყალების გამოყენების წესისა და ახლებური რეგულაციის შესახებ საკანონმდებლო ცვლილებების ინიციატივით გამოდის და საქართველოს პრეზიდენტს/პარლამენტს სარეკომენდაციო პაკეტს სთავაზობს. ორგანიზაციამ პირველი რადიოს რადიო-კლუბში თემაზე: „პრეზიდენტის შეწყალების სამართლებრივი ასპექტები“ საკითხის ანალიზი და სარეკომენდაციო პაკეტი წარმოადგინა.

„ახალგაზრდა ადვოკატების“ შეფასებით, საქართველოს პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი, თავისი პრეზიდენტობის ვადაში მკაცრი სისხლისამართლებრივი პოლიტიკის მომხრე იყო. ამიტომაც, პრეზიდნეტის მიერ შეწყალების ფაქტები, ხშირად შერჩევითი პრინციპით და პოლიტიკური მოსაზრებებით ხდებოდა, დამკვიდრებული მავნე პრაქტიკა კი უარყოფით გავლენას ტოვებდა მართლმსაჯულების ეფექტურობასა და ავტორიტეტზე. ორგანიზაციის შეფასებით, საქმის ინდივიდუალურად შესწავლის პრინციპის უგულვებელყოფით ფართომასშტაბიანი შეწყალების განხორციელებას,  შესაძლოა არასახარბიელო შედეგები მოჰყვეს. განსაკუთრებით იმის გამო, რომ  საქართველოს კანონმდებლობა ითვალისწინებს რესოციალიზაციის კეთილშობილური მიზნის მიღწევის (ნასამართლეობის მოხსნის) ალტერნატიულ და საზოგადოებისათვის ნაკლები ზიანის შემცველ გზას (ნასამართლეობის გაქარწყლება სასამრთლოსათვის მიმართვის  გზით, რომელიც გადაწყვეტილებას ინდივიდუალობის პრინციპის დაცვით იღებს).

„ახალგაზრდა ადვოკატები“ გამოქვეყნებულ დოკუმენტში პრეზიდენტის მიერ თენგიზ გუნავასა და ბაჩო ახალაიასთან მიმართებით გამოყენებულ დისკრეციულ უფლებამოსილებასაც ეხმიანებიან და მიუთითებენ, რომ შეწყალების უფლებამოსილება, მართალია, ჰუმანური აქტია, მაგრამ არ შეიძლება თვით ჰუმანური გადაწყვეტილების უფლებამოსილებაც  იყოს შეუზღუდავი. აუცილებელია, პრეზიდენტის დისკრეციული უფლებამოსილება გარკვეულ პრინციპებს ექვემდებარებოდეს და გარკვეულ ჩარჩოებში მოექცეს.

„ახალგაზრდა ადვოკატების“ განცხადებით, შეწყალების პრაქტიკა მრავლადაა სხვადასხვა ქვეყნის გამოცდილებაში, თუმცა საქართველოში თვალშისაცემია შეწყალების მასშტაბურობა, რადგანაც მსოფლიოს უფრო დიდ, განვითარებულ და დასავლურ  ქვეყნებში, საქართველოს მსგავსი მასშტაბის შეწყალება არ განხორციელებულა. პრეზიდენტის მიერ პირთა შეწყალების უფლება თავისი არსით ჰუმანური ნაბიჯია, თუმცა შეწყალების ერთპიროვნული და ისეთი მასშტაბური ინიციატივა, როგორიც პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა 2013 წლის მანძილზე განახორციელა, მკაცრი სისხლის სამართლებრივი პოლიტიკის აქტიურ მხარდაჭერად, წინასაარჩევნო კამპანიის ან უბრალოდ, პიარის ნაწილად უფრო უნდა განვიხილოთ, ვიდრე უბრალოდ, ჰუმანურ ნაბიჯად.

ორგანიზაციის განცხადებით, აღსანიშნავია კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი საკითხიც – შეწყალების არსის შესაბამისობა პრეზიდენტის მიერ განხორციელებულ ინიციატივასთან 23 000 პირის შეწყალების თაობაზე. შეწყალება, თავისი არსით, ამნისტიისგან განსხვავებით, დამყარებული უნდა იყოს საქმის ინდივიდუალურად გადახედვაზე, 23 000 პირისთვის ნასამართლეობისა და პირობითი მსჯავრის მოხსნის შესახებ გადაწყვეტილების მიღებისას ფაქტია, რომ ინდივიდუალურობის პრინციპი დაცული არ ყოფილა და შესაბამისად, აღნიშნული გადაწყვეტილება, უნდა ჩაითვალოს, რომ შეწყალების მიზნებს ეწინააღმდეგება.