დეკანოზი იმ სასულიერო პირების შესახებაც ჰყვება, რომელთაც მრევლი აუმხედრდათ.  ,,იმათ ანაფორაც ჩემნაირი აცვიათ და კვერთხიც უჭირავთ ხელში. თუმცა იმ კვერთხით კაკალი მომწიფდა და იმას ამტვრევენ, ალბათ. მეუფე ვახტანგ ახვლედიანი თავის დროზე ვერ იგუა ვერც კახეთმა და ვერც ქართლმა თავისი საქციელის გამო და სულ ასე ხდებოდა, რომ როგორც კი გამომჟღავნებისკენ მიდიდოდა საქმე, სინოდი ოსტატურად ,,გადააბამდა სხვა საბალახოზე“,- ამბობს მამა ელიზბარი. მისივე თქმით, იმ სასულიერო პირებიდან, რომელთაც მრევლი უჩიოდა, სინოდმა ზოგი მოკვეთა, ზოგიერთი კი სხვადასხვა ეპარქიებში გადაანაწილა. დეკანოზი ელიზბარი ამბობს, რომ სინოდშიც არიან ,,თავდადებული“ ადამიანები, თუმცა მათ აზრს რამდენად ითვალისწინებენ დანარჩენები, საკითხავია.

„ვისაც მოერივნენ, ისინი გაუშვეს, ვისაც ვერ მოერივნენ, ისინი სხვა ეპარქიებში გადაიყვანეს და დაქსაქსეს. რომლია სინოდი? -ჭრელ ღორს თეთრ ღორთნ ვუჩივლოთ? სინოდში ვისთან უნდა მიხვიდე და რა უნდა უთხრა?ეს მამაო თუ დედაო უზნეოაო? ამას წინათ სასუილერო პირთა ზნეობის შემსწავლელი კომისია რომ შექმნეს, ადგნენ და მერე დაერივნენ სასულიერო პირებს, ოღონდ, ,,ნიჟე ეპისკოპა“, რატომ? ვერ ვიტყოდი რომ მასში შემავალი წევრები არ არიან თავდადებულები, მაგრამ რამდენად გაითვალისწინებს სინოდი მათ აზრს, ეგ არის საკითხავი. მე ყველანაირად ვიბრძვი რაც შემიძლია, ახლა ,,მაქსიმკა პულიმიოტს“ ვერ დავიკავებ ხელში, იმიტომ კი არა, რომ თითს ვერ დავაჭერ - გავისვრი, მაგრამ ის ვნება მძულს, რაც კაცშია, თორემ ადამიანი მიყვარს, რომ არ მიყვარდეს ვესროდი. სასულიერო დასი აღარ იკავებს თავს, იმიტომ რომ არაფრის ეშინია,“- ამბობს მამა ელიზბარი. ,,სოლომონის ტაძარში უფალი პირველად რომ მობრძანდა, ისე იყვნენ გათავხედებულები, რომ საკურთხეველში მტრედებს ჰყიდდნენ. ჩვენთან საკურთხეველში კი უკვე სულს ჰყიდიან. ყველაფერზე ლაპარაკობენ იმის გარდა, რაზეც უნდა ილაპარაკონ. ეკლესია უკვე მხოლოდ რიტუალის სასახლის ფუნქციას ასრულებს. ვუყურებ და თუ ამ ოქტომბერშიც არაფერი მოხდა, საქართველოს არადა თბილისს დავტოვებ,“- ამბობს დეკანოზი ელიზბარი.