მთავრობის პროტოკოლის უფროსი გიორგი მირცხულავა აღნიშნულ საკითხს ფეისბუიკზე გამოეხმაურა:
„კანცლერ მერკელის ვიზიტის რამოდენიმე დეტალის გარშემო აზრთა სხვადასხვაობა შეიქმნა. ოძისში ვიზიტის შესახებ მგონი საკმაოდ კომპეტენტურმა ხალხმა ისაუბრა და ამომწურავი პასუხები გასცა დასმულ შეკითხვებს. ამიტომ ამაზე აღარ შევჩერდები. რაც შეეხება აეროპორტში გაცილებისას წითელი ხალიჩის გაშლა-არ გაშლას, ამაზე მოკლე ახსნა-განმარტებას გავაკეთებ, თქვენის ნებართვით. ძალიან ბევრი კომენტარი წავიკითხე. უმეტესად სახალისო. კარგია რომ იუმორის გრძნობა ძალიან ჭარბად გვაქვს ერს, რაც ძალიან მახარებს. რეალურად საქმე შემდეგშია: დაკვირვებულ ტელემაყურებელს არ გამორჩებოდა, რომ დელეგაციის ჩამოსვლისას სტუმრების თვითმფრინავი საკმაოდ დიდი ხნის განმავლობაში მოდიოდა ასაფრენი ბილიკიდან გაჩერების ადგილამდე, რაც იმით იყო გამოწვეული, რომ ბოლო მონაკვეთი მან არა თავისი სვლით, არამედ წინ ჩაბმული ბუქსირით გაიარა. ამას დაახლოებით სამჯერ მეტი დრო დასჭირდა, ვიდრე დასჭირდებოდა საკუთარი სვლით მოძრაობისას. ეს განაპირობა სწორედ იმან, რომ გაშლილი იყო ხალიჩა, და არსებობს რისკი, რომ ძრავიდან გამომავალმა ჰაერმა ან მოგლიჯოს ხალიჩა (თუნდაც ჩამაგრებული) ან შეიწოვოს და ძრავა გააფუჭოს. იგივე რისკია გამგზავრებისასას, ბუნებრივია. ანუ ხალიჩის გაშლა, რა თქმა უნდა, ამ შემთხვევაშიც შეიძლებოდა, თუმცა საჭირო გახდებოდა თვითმფრინავის ბუქსირით გაყვანა ასაფრენ ზოლამდე, მხოლოდ შემდეგ დაქოქვა და აფრენა, რაც გაცილებით მეტ დროს დაიკავებდა, ვიდრე თვითმფრინავის საკუთარი სვლით გაყვანა. ვინაიდან თბილისიდან ქალბატონ მერკელის დელეგაცია მიემგზავრებოდა ერევანში, სადაც დაგვიანება მათთვის არ იყო სასურველი, გერმანულმა მხარემ შემოგვთავაზა უარი გვეთქვა საპროტოკოლო პრაქტიკის ამ ელემენტზე, წითელ ხალიჩაზე. რა თქმა უნდა მათი თხოვნა გაზიარებულ იქნა. იმედია ამომწურავად გიპასუხეთ. დამატებით შეკითხვებზეც სიამოვნებით გაგცემთ პასუხებს.
P.S. ზოგიერთი ქართული და არამარტო ქართული მედიასაშუალებების წარმომადგენლების ადგილას კი მე იმაზე ვინერვიულებდი, რომ მოგონილი "პრობლემების" და "სენსაციური მიგნებების" გარდა არაფრის შეთავაზება არ შეუძლიათ აუდიტორიისათვის.
P.P.S. ასეთ ვითომ კომპეტენტურ ჟურნალისტებს, ჩემი აზრით, წითელი ხალიჩის კითხვაზე იმაზე მეტი პასუხი არ ეკუთვნით, ვიდრე ქართველი კლასიკოსის ერთ ნაწარმოებშია: "(უწინ აბელი ერქვა, ახლა არქიფო ქვია) ასეა საჭირო და მიტომ!!!"
ესაა ჩემი კომენტარი!“- წერს გიორგი მირცხულავა.
მასალის გამოყენების პირობები






