წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტმა მოკლე ფილმი გადაიღო იმის შესახებ, თუ რამდენად საჭიროა, რომ ომის დროს საავადმყოფოები სამიზნედ არ იქნეს გამოყენებული და დაცული იყოს.

ფილმში ჩანს როგორ მიჰყავს მამას დაჭრილი შვილი საავადმყოფოში. იმისთვის, რომ პატარა გოგონამ გონება არ დაკარგოს მამა ანუგეშებს და ელაპარაკება შვილს, ცდილობს გაართოს და მისთვის მღერის კიდეც. საავადმყოფოს სიახლოვეს ავტომობილების საცობია, მამა შვილს ავტომობილიდან გადმოიყვას და საავადმყოფოსკენ ფეხით გაეშურება, ადგილზე მისულს კი საშინელი სანახაობა ხვდება. მამის თვალწინ, რომელსაც ხელში მომაკვდავი შვილი ჰყავს, ჩანს აფეთქებული საავადმყოფოს შენობა.

„არ არის ჰოსპიტალი, არ არის იმედი… ომსაც კი აქვს თავისი კანონები“