- 88 წლის ვარ უკვე და რამდენიმე წელია, სამებაში ვცხოვრობ. ძალიან კარგი პირობები მაქვს ხოვრებისთვის შექმნილი. პატრიარქის ლოცვა-კურთხევით მოვედი აქ. ორი ოთახი დამითმეს. ამ ოთახში ადრე ჯერ რეზო ჩხეიძე, შემდეგ კი გურამ დოჩანაშვილი ცხოვრობდნენ, ახლა მე ვცხოვრობ და ჩემი პატარა ძაღლი. ის ჩემი ოჯახის ერთადერთი წევრია.
- როგორ მოხვდით სამებაში?
- 20 წლის წინ, სრულიად შემთხვევით დავიწყე ხატვა, რატომ და საიდან ვერ გეტყვით. უცებ მომინდა და დავხატე. მერე ნახატს რაღაც აკლდა, ბავშვობაში შეგროვებული ბისერები გადმოვყარე ქილებიდან და ბისერებით გავაცოცხლე ნახატი. პირველად თამარ მეფე შევქმენი, მერე უკვე სხვა ნახატები და ხატები. ჩემი ნამუშევრები არა ერთ კოლექციაშია დაცული, ოცნება მაქვს, საზღვარგარეთ გავიტანო, ვიცი, ჩემი სიკვდილის მერე აუცილებლად ახდება ჩემი ოცნება, მაგრამ მე ახლა მინდა... რაც შეეხება აქ მოხვედრას, ჩემს ერთ-ერთ გამოფენაზე მობრძანდა პატრიარქი, გაიგო, რომ მოტყუების მსხვერპლი გავხდი, უბინაოდ დავრჩი და შემომთავაზა აქ გადმოსვლა. მას შემდეგ აქ ვცხოვრობ. ყველანაირი პირობები მაქვს, უბრალოდ მარტოობაში ყოფნა მიჭირს. მე სტუმრიანობას ვარ მიჩვეული. აქ კი სიმშვიდეა, სიწყნარე, სხვანაირად წარმოუდგენელიც არის. ჩემი მეგობრებიც თითქმის აღარ არიან...

- ცნობილია, რომ ახალგაზრდობაში ოდრი ჰეპბერნს გამსგავსებდნენ...
- კი, ამის შესახებ გაზეთებშიც იწერებოდა. მსიამოვნებდა ეს შეფასებები, მაგრამ საკუთარ სილამაზეზე მე როგორ ვილაპარაკებ. მაშინდელ თბილისში უამრავი ლამაზმანი დადიოდა. ბუბუსია თვალავაძე იყო ჩემი მეგობარი, რუსთაველზე ერთად როცა გავიდოდით, ყველა მას უყურებდა.
- როგორ დაგეღუპათ შვილები?
- გოგონას აბორტი გაუკეთეს ჩუმად და 25 წლის დაიღუპა. ბიჭი პროკურორად დანიშნეს თბილისში, ეს ამბავი ერთ-ერთი ახლობლის სახლში აღნიშნა, ვინც მოაწყო მასთან, იცოდნენ ფული რომ ჰქონდა და როცა სახლში წამოვიდა, სახლში მომიკლეს შვილი ფულის გამო. შვილიშვილი მყავს, რომელიც საზღვარგარეთ ცხოვრობს და ველოდები მასთან შეხვედრას.
იხილეთ ვრცლათ ჟურნალ რეიტინგში
მასალის გამოყენების პირობები






