ბ-ნო პრეზიდენტო, პუტინს პირველ რიგში არა თქვენი, არამედ საქართველოს სისუსტე აინტერესებს

საზოგადოება - 16:17, 20 Jul, 2013

1214

ამის შესახებ ჟურნალ ,,ტაბულას" რედაქტორი თამარ ჩერგოლეიშვილი ,,ფეისბუქის" გვერდზე წერს, სადაც საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის დღევანდელ გამოსვლას ეხმაურება.

,,პრეზიდენტი დღესაც ვერ აცნობიერებს ამ შეცდომას - მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი სწორი რამ თქვა, დღესაც, შეხვედრაზე გაიმეორა, რომ იმ "ორი მილიარდის სანაცვლოდ, რაც პუტინმა ივანიშვილს დაუთმო, პუტინი პირველ რიგში (ვიმეორებ, პირველ რიგში თ. ჩ.) ქვეყნის პრეზიდენტის დიკრედიტაციას ითხოვს".

ბ-ნო პრეზიდენტო, პუტინს პირველ რიგში არა თქვენი, არამედ საქართველოს სისუსტე აინტერესებს. აქედან გამომდინარეობს საქართველოს პრეზიდენტის დისკრედიტაციის მცდელობა და არა პირიქით. ასე თუ გააგრძელებთ აქცენტების დასმას - ვერ გაფრინდებით.

კომპანიასა და მის მმართველს შორის საზღვრის წაშლაა ერთ-ერთი მიზეზი, რის გამოც ძალიან ჭკვიანი და ნიჭიერი CEO-ების მიერ მართულ წარმატებულ კომპანიებს მარცხი მოსდით. აი ნაწყვეტი სიდნი ფინკელშტეინის საინტერესო წიგნიდან, ექვსი წელი ატარებდა კვლევას და მიზეზებს გვთავაზობს:

Habit #2: They identify so completely with the company that there is no clear boundary between their personal interests and the company's interests. This means the leader identified with his or her company too much. This excessive identifying often encourages the CEO to make unwise decisions. Instead of treating the company as something they need to care for, nurture, and protect, the CEO's may end up treating the company as an extension of themselves. They cause the company to do things that would make sense for a person but not for a company. This creates what might be considered a "private empire" mentality. The CEO may begin to behave as though they own the company, even if they do not. And they may begin to act like they have the right to do anything, which isn't true. When identifying too strongly with the company, they tend to make decisions that suit themselves but not the company. And they often confuse personal adversaries with company adversaries or competitors. Somewhat ironically, they may also become less careful with the company's assets. They take bigger risks because they view the money and assets as theirs; and by nature they tend to be bigger risk-takers than the average person. And in some cases they are apt to use corporate money for personal reasons. Most do not do this, but in some instances corporate money has been used to satisfy personal charitable responsibilities (or worse).", - წერს თამარ ჩერგოლეიშვილი.