ხის ნაჭრებზე არის ერთგვარი სამაგრები, რომლებითაც ისინი ერთმანეთზეა მიმაგრებული, რაც ადასტურებს იმას, რომ ეს ნაჭრები დამზადებულია რკინის ლურსმნების ხმარებაში შემოღებამდე. ზოგიერთი ნაჭერი 20 მეტრზე გრძელია.

მკვლევარები აცხადებენ, რომ თავად კიდობანი სავარაუდოდ, დიდი რაოდენობის თოვლისა და ვულკანური მადნის ქვეშაა. მეცნიერები თვლიან, რომ რა თქმა უნდა, ჯერჯერობით, 100%-ით ვერავინ იტყვის, რომ აღმოჩენილი ხის ნაჭრები უშუალოდ კიდობანს ეკუთვნის და ამისთვის მორიგი, უფრო კარგად ორგანიზებული ექსპედიციაა საჭირო. ისინი ამჟამად ეძებენ სპონსორს, რომელიც სამძებრო-არქეოლოგიურ ექსპედიციას დააფინანსებს.
ამ მოსაზრებებს სკეპტიკოსებიც გამოუჩნდნენ. ისინი არ უარყოფენ იმ ფაქტს, რომ ხის ნაჭრები მართლაც უძველეს ხის ნაგებობას ეკუთვნის. თუმცა, უპირველეს ყოვლისა ისინი შეუძლებლად თვლიან იმ ზომის ხის ნაგებობის მშენებლობას, რომელშიც ამდენი სხვადასხვა სახეობის ცხოველი ჩაეტეოდა და მეორეც, ისინი ელოდებიან გეოლოგიურ მტკიცებულებებს იმ დონის წყალდიდობის შესახებ, რომელიც ამ ზომის ხის ნაგებობას 4000 მეტრზე აატივტივებდა და 150 დღის შემდეგ, არარატის მთამდე მიაცურებდა.
მასალის გამოყენების პირობები






