ზოგიერთი ინფორმაციით, დოკუმენტი, შესაძლოა, ჩრდილოეთ კავკასიაში, კერძოდ გროზნოში ინახება. თუმცა არსებობს ვერსია, რომ ის განადგურდა.

აღნიშნული დოკუმენტი, საქართველოს უზენაესი საბჭოს სამდივნოს ყოფილი უფროსისი ჰამლეტ ჭიპაშვილის ინფორმაციით, დეკლარაცია მიღების შემდეგ სამდივნოს სეიფში ინახებოდა. შემდეგ იგი ზვიად გამსახურდიამ წაიღო და ჰამლეტ ჭიპაშვილს მის დაბრუნებას შეჰპირდა. რამოდენიმე შეხსენების მიუხედავად, გამსახურდიას ეს დოკუმენტი არ დაუბრუნებია. აღნიშნულს ყოფილი პრემიერი თენგიზ სიგუაც ადასტურებს.

როგორც ცნობილია, არსებობს დაკარგული დეკლარაციის 2 ასლი, რომელთაგან ერთზე, კერძოდ გაზეთ "საქართველოს რესპუბლიკაში" გამოქვეყნებულ აქტზე მანანა არჩვაძე გამსახურდიას ხელმოწერა არ ფიგურირებს. ხოლო, გაზეთ "თბილისში" გამოქვეყნებულ ვერსიაში ეს ხელმოწერა არსებობს.

ყოფილი პარლამენტარი, პეტრე მამრაძე ფიქრობს, რომ მანანა არჩვაძის ხელმოწერით დოკუმენტმა იურიდიული ძალა დაკარგა. ზვიად ძიძიგურის აზრით, იურიდიული კანონმდებლობით შესაძლებელია, რომ ნოტარიულად დამოწმებულ ასლს დედნის ფუნქცია მიენიჭოს.

თენგიზ სიგუას განცხადებით 1992 წელს მან მისცა დავალება საქართველოს შინაგან საქმეთა და უშიშროების სამინისტროებს, მოეძიებინათ დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტი. ძიება უშედეგოდ დასრულდა. ვერსიის თანახმად დამოუკიდებლობის აქტი გროზნოში იქნა წაღებული და ჩეჩნეთის პირველი ომის ერთერთი საბრძოლო მოქმედების დროს განადგურდა.