2011 წლის 11 მარტს ადგილობრივი დროით 05 საათსა და 46.23 წუთზე, იაპონიის სანაპიროდან აღმოსავლეთით 130კმ, ხოლო ტოკიოდან 373კმ მანძილზე, წყნარ ოკეანეში, 35კმ სიღრმეზე წარმოიშვა მიწისძვრის კერა ოკეანის ფსკერის გახლეჩვის შედეგად, რამაც გამოიწვია მიწისძვრა 9.0 მაგნიტუდით (რიხტერის სკალის მიხედვით). მას წინ უსწრებდა 9 მარტის 7.2 მაგნიტუდის მიწისძვრა. მიწისძვრამ და მისგან გამოწვეულმა ცუნამმა ქვეყანას უმძიმესი ზარალი მიაყენა. დაიღუპა 15 ათასამდე ადამიანი, დაშავდა 5 ათასამდე. უგზო-უკვლოდ დაკარგულად კი ათასობით ადამიანი ითვლება. მძიმედ დაზიანდა რკინიგზა და საავტომობილო გზები, დაინგრა რამდენიმე დამბა. 4.4 მილიონი საცხოვრებელი სახლი ჩრდილო-აღმოსავლეთ იაპონიაში დარჩა ელექტროენერგიისგან და 1.4 მილიონი წყლის გარეშე. დაზიანდა ორი ატომური სადგური. მიწისძვრის შედეგად, 24 საათში, აფეთქდა ფუკუშიმის ატომური სადგური; მიუხედავად გარე შენობის დანგრევისა, რეაქტორის დამცველი სარკოფაგი არ დაზიანებულა. ფუკუშიმას I და ფუკუშიმას II სადგურების 20 და 10 კილომეტრის რადიუსზე მოსახლეობის ევაკუაცია მოხდა. იაპონიის ზარალმა 40 მილიარდ დოლარამდე მიაღწია.
სენდაის მიწისძვრის მაგნიტუდისა და შემდგომი მოვლენების გამო 2011 წლის მიწისძვრა ითვლება უძლიერესად იაპონიის ისტორიაში და შედის მსოფლიოს ხუთი უძლიერესი მიწისძვრის სიაში.იაპონიის პრემიერ-მინსიტრმა ნაოტო კანმა შეაფასა მიწისძვრა როგორც "მეორე მსოფლიო ომის დასრულების 65 წლის შემდეგ, ეს არის ურთულესი და უმძიმესი კრიზისი, რომლის წინაშეც იაპონია დამდგარა
მასალის გამოყენების პირობები






