,,ნიუპოსტი“ გთავაზობთ ამონარიდს ინტერვიუდან, რომელიც ვანო პავლიაშვილმა მოამზადა.
_ ახლა რამდენის წლის ხართ, ბატონო ნიკოლოზ?
_ 72-ის ვხდები.
_ არ გეტყობათ...
_ შინაგანად ნამდვილად ენერგიულად ვარ, ბევრი იდეა და გეგმაც მაქვს. მე ვარ კაცი, რომელსაც ერთ ადგილას ყოფნა არ შეუძლია _ უნდა ვიმოძრაო და საქმე ვაკეთო.
_ როგორც ჩანს, მიშა ამ კუთხითაც გგავთ. ისე, რომ გიყურებთ, მგონია, მიშა მელაპარაკება...
_ არ ვიცი... ყოველ შემთხვევაში, მე უფრო ადრე ვიყავი... მამაჩემი შაბათობებს აწყობდა _ სტუდენტები გამოყავდა და ხეებს რგავდნენ. აი, დღეს რომ მედქალაქში დიდი ნაძვები დგას, ერთ-ერთს, თავის დროზე, მიწა შეიძლება, მე მივაყარე.
_ მას მერე ხე დაგირგავთ?
_ ზაჰესში დიდი ხანია, ნაკვეთი მაქვს, რომელიც ჩემი ხელითაა გამწვანებული, ძალიან მიყვარს და შაბათ-კვირას ძირითადად იქ ვატარებ. წელს ორი ნაძვი დავრგე. ამას წინათ, სანაპიროზე, ერთი ძალიან ლამაზი ნაძვი ვნახე, მაგრამ მეძვირა და თავი დავანებე, თორემ იმ ნაძვსაც წავიღებდი და ჩემს ნაკვეთში დავრგავდი.
_ როგორ, რაღაცები თქვენც გეძვირებათ ხოლმე?
_ მეც ისე ვცხოვრობ, როგორც _ ყველა.
_ ანუ, ფინანსური პრობლემები გაქვთ?
_ იცით, რა? _ მოთქმა-გოდება რომ დავიწყო, სწორად არ მიმაჩნია, მაგრამ როგორც ყველა ნორმალურ და პატიოსან ოჯახს, პრობლემები მეც გამაჩნია.
_ ბატონო ნიკოლოზ, კანონმორჩილი ადამიანი ვარ და...
_ მეც ძალიან კანონმორჩილი ვარ...
_ ჰოდა, რაკიღა შევთანხმდით, რომ პოლიტიკაზე არ ვილაპარაკებთ, ამიტომ პოლიტიკაზე არაფერს გკითხავთ, არადა, ერთობ პოლიტიზირებული რაიონიდან _ დედოფლისწყაროდან ვარ...
_ ჩემთვის ყველა რაიონი საქართველოა.
_ რასაკვირველია, მაგრამ ქართული ანდაზა გამახსენდა, კაცმა ცხოვრებაში ერთი ხე უნდა დარგოს და კარგი შვილი გაზარდოსო... ხე დაგირგავთ, შვილებზე რას იტყვით?
_ ცოტა თავისებური ვარ: არიან მშობლები, რომლებიც შვილების ქება-დიდებას იწყებენ, ყველაზე გენიოსები არიანო, მაგრამ ეს სწორად არ მიმაჩნია. ღმერთმა გაუმარჯოს და საქართველოში გენიოსობა გამრავლდეს. საერთოდ, მიმაჩნია, რომ საქართველოში ყველა მცხოვრები თავისებურად ნიჭიერია, მაგრამ შვილების ქებას ნამდვილად არ დავიწყებ, მათი არსი, მნიშვნელობა, გაზრდის, ნიჭისა და საზოგადოებაში ადაპტაციის ხარისხი მათმა გარემოცვამ უნდა შეაფასოს. სამი შვილი მყავს, გითხარით, რომ ქებას არ დავიწყებ, თუმცა შინაგანად ჩემი განწყობა, რასაკვირველია, მაქვს და აღტაცებასაც გამოვხატავ, მაგრამ შეიძლება, ეს მათაც არ დავანახო.
იხილეთ ვრცლად: versia.ge
მასალის გამოყენების პირობები






