ახალციხის სოფელ ჭაჭარაქში­ უბედურება დატრიალდა - და-ძმა მარიანა და გიორგი ფოცხვერაშვილები და ვერიკო ზედგენიძე მტკვარში დაიხრჩვნენ.

ვეფხვია ინასარიძე მაშველების მოსვლამდე ეძებდა დამხრჩვალ ახალგაზრდებს მტკვარში.

ვეფხვია ინასარიძე: - ეს სამი ანგელოზი, და-ძმა ფოცხვერაშვილები და ვერიკო ზედგენიძე, ჩემი მეზობლები იყვნენ.

ფოცხვერაშვილები რომ მოასვენეს, მათ დედ-მამასთან სამძიმრის სათქმელად მისვლა ვერ შევძელი! მათი საცოდაობით აღარ ვართ. ერთი შვილი ადრე გარდაეცვალათ, სხვა შვილი აღარ დარჩათ...

- თქვენი ვაჟი ამბობს, რომ წყალი ღრმა არ იყო, გოგონებს მხოლოდ წელამდე სწვდებოდაო.

- ჩვენთან მტკვარი არ არის ისეთი ღრმა, რომ კაცი დაიხრჩოს. ამ უბედურების ადგილზეც 20 მეტრს ისე გაივლი, რომ წყალი მუხლებამდეც არ შემოგწვდება. შეიძლება ვიღაც ნაძირალამ ეს ადგილი თევზაობისას დინამიტით ააფეთქა და ორმო იმიტომ გაკეთდა. თუ მართლაც ასეა, იმ ნაძირალას ცოდვა აუცილებლად მოეკითხება... მარიანასა და გიორგის მშობლებს მე თავად დავურეკე, სხვა რა გზა მქონდა... დედამისი გიჟივით მოვარდა, სხვა გზა რომ არ მქონდა, მოვატყუე, - ნუ გეშინია, წადი შინ, შვილები ცოცხლები არიან, ქვემოთკენ გაცურეს-მეთქი. მანაც შვილების სიკვდილი არ დაიჯერა. მარიანას 2 წლის ბიჭი დარჩა. სახლში რომ მიიყვანეს და დედა აღარ დახვდა, გადაირია ბავშვი, ჩემი დედიკო წყლიდან ამოიყვანეთ და მომიყვანეთო. ვერიკო ისეთი სიცოცხლით და სიყვარულით იყო სავსე, რომ თვალიდან არ ამომდის. რომ შეხედავდი, თითქოს სახეზე ნათელი ადგა. 2 კილომეტრშია მისი სოფელი. ახალციხის საავადმყოფოში მუშაობდა ექთანად და აქ დეიდასთან ცხოვრობდა. ჩვენთან რომ გამოიარეს აჩიკოს წასაყვანად, შვილის გაშვება არ მინდოდა, მაგრამ კიდევ კარგი, რომ წავიდა, მარი ხომ მაინც გადაარჩინა!

მასალა ვრცლად იხილეთ ბმულზე: "კვირის პალიტრა: