"ახლა ჩემი 18 წლის გოგოს ამბავიც უნდა ვთქვა" - რა მოხდა ჯიშკარიანების ტრაგიკულ ოჯახში

საზოგადოება - 11:44, 21 Jul, 2015

20948

იაშვილის საავადმყოფოდან 12 წლის გიორგი ჯიშკარიანის ცხედარი დედ-მამამ 12 ივლისს, პეტრე-პავლობის დღესასწაულზე გამოასვენა და ქუთაისში გადაასვენა. მაკა კოხრეიძე, რომელსაც 2 ვაჟი - 6 წლის გოგა და 11 წლის თენგო ჰყავდა გარდაცვლილი, მესამე შვილის შველას 7 წელი დაჩოქილი იხვეწებოდა, მაგრამ ამაოდ. გიორგი ჯიშკარიანი რამდენიმე დღის წინ გარდაიცვალა.

„კვირის პალიტრა“ გარდაცვლილის დედას, მაკა კოხრეიძეს ესაუბრა.

"11 ივლისს ძვლადქცეული ხელები შემომხვია და მითხრა, - ჩქარა, მიშველე, ვეღარ ვსუნთქავო. ჩავიხუტე და ვიყვირე, - ექიმი-მეთქი. ან ყვირილი რად მჭირდებოდა, შინაც რომ ყოფილიყვნენ წასულები, იმწამსვე გამოიქცეოდნენ - არ მეგულება, სადმე იმდენი გაუკეთონ პაციენტს, რასაც ამ საავადმყოფოში ჩემს გიორგის უკეთებდნენ... ექიმები ჩემს შვილს ჩემსავით დასტიროდნენ... მეორე დღეს კიდევ უფრო ცუდად გამიხდა. ექიმებმა დამაიმედეს, - ახლა აპარატზე ხელოვნურად დავაძინებთ, რომ ძალა აღარ დახარჯოს და მკურნალობას გავაგრძელებთო. სანამ პირში აპარატს ჩაუდებდნენ, - ჩქარაო, დაიძახა. მალე უნდოდა, რომ დასძინებოდა და ტკივილი არ ეგრძნო. მანამდე მითხრა, - ნუ გეშინია, დედა, არ დაგტოვებო. მომატყუა. იცოდა, რომ წავიდოდა და მაინც ასე მითხრა.

საკუთარ თავს სულ ვეკითხები, ამდენმა უბედურებამ რატომ მოიცალა ჩემი ოჯახისთვის-მეთქი. პასუხს ვერ ვიღებ. 5 შვილი მყავდა, უფროსი 20 წლის არის და ღვთის წყალობით ჯანმრთელია. 3 ვაჟი კი გამომეცალა ხელიდან. გოგონაზე რომ ვიმშობიარე, ექიმებმა მითხრეს დაიღუპაო. მასზე არასოდეს ვლაპარაკობდი. ვფიქრობდი, ისე წაიყვანა უფალმა, რომ მისი ძმებივით ტანჯვა არ შეახვედრა-მეთქი. ახლა ჩემი 18 წლის გოგოს ამბავიც უნდა ვთქვა: მე და მამამისს რომ გვეგონა, ჩვენი გოგონა მკვდარი იყო, 6 თვის წინ დაგვიბრუნდა და გიორგი ცოცხალი ნახა. მე რომ დავიღლებოდი, ძმა მას დაჰყავდა ხელში აყვანილი".