23 წლის გიგი კეშელავა ,,ნიუპოსტთან“ 13 ივნისის ღამის დეტალებს ჰყვება. მას უკვე დაუკავშრდა გადარჩენილი ფეხმძიმე მარი მოსიძე და მისი მეღულე... ,,მადლობა მიხადეს... შენ რომ არა, მკვდრები ვიქნებოდითო... “

მეგობარებთან ერთად ვიყავი და ჩვენს მეგობართან მივდიოთ ვაკეში. თამარაშვილი იყო გადაკეტილი და წავედით ახალი გზით, საბურთალოდან რომ ჩადიხარ გვირაბით ახალ გაზაზე რომ ჩვედი გავაჩერე, უკან პატრულიც მომყვებოდა, არ იყო გამოძახებული უბრალოდ მოდიოდა. ნაწვიმარი იყო, გუბესათვის იყო. გზას ხომ ორი მხარე აქვს, ჩვენს მხარეს ჯერ არაფერი არ იყო, იქით მხარეს იყო დაგუბებულივით და იქ იდგა დაახლოებით 15 მანქანა. პატრულმა გააჩერა და დაიწყო მანქანებიდან ხალხის გადმოყვანა, ჯერ არ იცოდნენ, რომ იმხელა ნიაღვარი იყო მოსალოდნელი. ჩვენც გავაჩერეთ, რომ დავხმარებოდით. ცოტა ხნის შემდეგ, გზებს შორის გამყოფ ბეტონის მოჯირებზე უკვე დაიწყო ჩვენს მხარს გადმოსვლა წყალმა, ეს რომ ვნახე ეგრევე ჩავჯექით მანქანაში. პრობლემა მაქვს მანქანის, ე.წ. სტრატერის, ძნელად იქოქება ხოლმე, არ დაიქოქა თავიდან, როგორც იქნა წვალების შემდეგ დავქოქეთ. გადავწყვიტე, რომ ვაკის ასასვლელით ავსულიყავი, სადაც პოლიციის შენობაა, იქ აღმართზე ასვლას ვცდილობდი იდეაში, რომ გადავრჩენილიყავით, როცა დავიწყე ასვლა, დავინახე რომ მოშორებით ეს ფეხმძიმე ქალბატონი და მისი მეუღლე იდგნენ. ეგრევე ჩავედი ქვევით ისევ, ჩავისვი ძალიან სწრაფად, ეს ხდება წამებში. დავტრიალდი და ისევ ამ აღმართისკენ დავიძარი, ნიაღვარმა უკან წამიღო და მანქანის უკანა ნაწილი თითქმის ჩაითრია, მანქანის ქვეშ ხეები გამომედო და რასაც ქვია ფორთხვით ავაღწიე აღმართზე, უკან რომ გამოვიხედე, პატრულის მანქანიდან ერთმა მოასწრო გადმოსვლა და მეორე პატრულმა თავი ამოყო მანქანიდან და ითხოვდა შველას. ამის შემდეგ მაქანა ავიყვანეთ პოლიციის წინ, მანქანაში დავტოვეთ ეს ცოლ-ქმარი და მე და ჩემი მეგობრები გადმოვედით ისევ, რომ იქნებ ჩავიდეთ და ვინმეს დავეხმაროთთქო და რომ ჩავედით, იქ ისეთი ამბავი დაგვხვდა, რომ ეგეთი რამე, რაც იქ ხდებოდა, წარმოდგენაშიც არ მქონდა, არ მინახავს არსად, თან თბილისში ხდებოდა ეს ყველაფერი... პანიკა იყო ისეთი, რა გვექნა არ ვიცოდი... ამ განათების ბოძებს ჩვენს თვალწინ წყვიტავდა, დაახლოებით 30-ზე მეტი მანქანა წაიღო, ხეები მოჰქონდა თავის ფესვებიანად. გამიხარდა რომ ის ერთი მამაკაცი გადარჩა, რომელიც განათების ბოძზე იყო შემოხვეული, 60 წლამდე მამაკაცი იყო, შემდეგ ინგა გრიგოლიას შოუში ვნახე.

როგორ გადარჩა ის კაცი, თუ შეგიძლია ამის გახსენება?

განათების ბოძები ხომ მოგლიჯა, ერთი ბოძი იყო, რომელსაც წინ დიდი ხე ჰქონდა ჩახერგილი და ის ხე იღებდა წყლის დარტყმას და ბოძი ინარჩუნებდა სიმყარეს, სწორედ ამ ბოძზე იყო ის კაცი შემოხვეული, ალბათ 3 საათის განმავლობაში. შემდეგ მოვიდა პატრული, სახანძროები, სამაშველო... ისეთი დინება იყო, რომ თვით სახანძროს მანქანებიც ვერ შევიდნენ, წაიღებდა. ხან კიბე მოიტანეს და სხვა საშუალებები, მაგრამ ვერ შევიდნენ. გამიხარდა რომ ის კაცი გადარჩენილა. ჩვენ ასე დილის 6 საათისკენ წამოვედით.

მარი მოსიძემ რომ დაგირეკათ როგორი ემოცია ჰქონდა?

ჯერ ფეისბუქზე დამამატა, მომწერა, ნომერი გამომართვა, მერე მეუღლემ დამირეკა, გიორგიმ და მადლობები მიხადეს, შენ რომ არ ყოფილიყავი მკვდრები ვიქნებოდითო.