ქალბატონი ქეთევან ღორთვლიაშვილი ექთანია, ის ომის დაწყებისთანავე გამოიძახეს და დაასაქმეს გურჯაანის 24-74-ე ჰოსპიტალში, სადაც იგი მკურნალობდა და მზრუნველობას უწევდა დაჭრილ ჯარისკაცებს. ქალბატონი ქეთევანი ომის ბოლო დღეებამდე პირნათლად ასრულებდა ექთანისათვის დაკისრებულ უფლება-მოვალეობებს.
ბატონი შალვა ოდიკაძე კაპიტანია, მეორე მსოფლიო ომის ვეტერანი, 4 წლის განმავლობაში მსახურობდა 414-ე ანაპის ქართველთა დივიზიაში. ომის დასრულების შემდეგ ის არ დაბრუნებულა სამოქალაქო სამსახურში და 18 წელი იმსახურა ჯარში. ბატონი შალვა იყო პარტ-ორგანიზაციის მდივანი, ასევე კომკავშირის კომიტეტის თავმჯდომარე. ჰყავს სამი ქალიშვილი, 7 შვილიშვილი, 5 შვილთაშვილი და 2 შვილიშვილის შვილიშვილი. მისი ოცნება სამაჩაბლოში თავის მშობლიურ სიფელ შინდარაში დაბრუნებაა რომელსაც ყოველ ღამე სიზმარში ხედავს.
ქალბატონი ირაიდა ჯავარაშვილი ვეტერანია, ის რესეთში ქალაქ კაზანში მუშაობდა საიდუმლო საავიაციო ქარხანაში, სადაც მონაწილეობას ღებულობდა დაზიანებული თვითმფრინავების შეკეთებაში. 1944 წელს მან ქართველი ჯარისკაცი გიორგი ჯავარაშვილი გაიცნო ამავე ქარხანაში და მასზე დაქორწინდა. ომის დამთავრების შემდეგ წყვილი საცხოვრებლად საქართველოში, კახეთში სოფელ ჭიკაანში გადმოვიდა.


მასალის გამოყენების პირობები






