"- მამლუქიაო!.. არ დაიჯეროთ, მე ჩემი ქვეყნის დროშის ქვეშ ვიბრძვი!"

საზოგადოება - 15:41, 05 Apr, 2015

9869

ღამდება...
მე გაზაფხული ვერ შევიგრძენი, მაგრამ
ის მაინც არსებობდა და ახლა მიდის... მიდის,
ვით ჯარისკაცი ფრთხილი ნაბიჯით
დანაღმულ ველზე.
ღამდება...
ჩემი სხეულიც დანაღმულია მოგონებებით,
მონატრებით... ო,როგორ მიმძიმს,
იჭვნარევი ფიქრი მოყვასზე და ფიქრი მტერზე.
გაივლის...
ალბათ, გაივლის,ეს ავღანური ღამის ქრონიკა და
დავბრუნდები ჩემს სიწმინდეში კეთილშობილი.
მე ქრისტეს ასაკს გადაცილებულს,მქვია მებრძოლი,
მქვია მეუღლე,
მქვია მშობელი!
დაივლის...
დაივლის შიშის ჟრუანტელი,როს გავიხსენებ ჩემს თავგანწირვას
მომავლისათვის,ღმერთზე მინდობილს...
ნეტავ რას იზამს ჩემი შვილი...ნუთუ გამწირავს?!.
ნუთუ ის მეტყვის -რა გრჯიდა მამა,რისთვის იბრძოდი?..
და მაინც, ვფიცავ!..ამ წყეულ მხარეს, ჩემს მაჯისცემას,ეს არ მოხდება,
რადგან მიზანი უზენაესობს თვისი არსით და
თვის დიდებით.
რა დრო გასულა...
ინათებს მალე და გასრულდება ავღანური ღამის ქრონიკა.
მე მზეს ველოდი,რომ მომემართა
თქვენთვის ვედრებით.
აქ ყოველ დილით,თეთრი ფრინველი მავთულხლართებზე შემოჯდება
თავისუფლებად და გალობს...გალობს,
როგორც პოეტი დაწყობილ რითმებს.
ფრინველს ველოდი...
და მე არ მქონდა იმის უფლება,
არ მომემღერა როგორც გეკუთვნით.
------------------------------------------------------
თუ გინდათ,სისხლი არ გავიჩერო,
არ დავივიწყო,თუ რისთვის ვიღწვი,
-მამლუქიაო!.. არ დაიჯეროთ,
მე ჩემი ქვეყნის დროშის ქვეშ ვიბრძვი!
/ბექა მარგიშვილი/