პენსია, რომელიც სექტემბრიდან 6,6%-ით გაიზრდება უკვე 13%-ით გაუფასურდა. ასეთივე რაოდენობით შემცირდა სახელფასო ერთეულის მსყიდველუნარიანობა. ეროვნული ვალუტის გაუფასურების შედეგებს სოციალურად დაუცველი მოსახლეობა, რომელთა მრავალრიცხოვან ჯგუფს პენსიონერებიც უერთდებიან, თანდათან უკვე იმკის.

ოფიციალური ინფორმაციით, 2014 წელს ინფლაცია, წინა წელთან შედარებით, მხოლოდ 2%-ით გაიზარდა, თუმცა სტატისტიკოსების გათვლით, სურსათი და მედიკამენტები დაახლოებით 15% გაძვირდა. ეს იმას ნიშნავს, რომ პენსიისა და სახელფასო ერთეულის მსყიდველუნარიანობა დაახლოებით 13%-ით შემცირდა. მარტივი ენით რომ ვთქვათ, პენსიამ 20 ლარი "დაკარგა" და მისი მიღებული სარგებელი 130 ლარამდე შემცირდა.

"თუ ტენდენცია შენურჩენდება, ამან შეიძლება პენსიონრებისა და საერთოდ ფიქსირებული შემოსავლის მქონე პირთა მდგომარეობა კიდევ უფრო დაამძიმოს. აქ მთავარი მიზეზი ის არის, რომ საქართველოს ეკონომიკა მნიშვნელოვნად დამოკიდებულია ეგზოგენურ ფაქტორებზე. სავალუტო კურსის თამაში უარყოფითად მოქმედებს ინფლაციურ მოლოდინზე და იწვევს პროდუქციის გაძვირებას", - ამბობს სტატისტიკოსი სოსო არჩვაძე და დასძენს, რომ ფასი იზრდება არა მარტო იმიტომ, რომ ძვირდება იმპორტირებული საქონელი, არამედ იმიტომ, რომ რეალიზატორები ცდილობენ, საცალო ფასში ე.წ. უსაფრთხოების მარჟა ჩადონ. ამით ვალუტის კიდევ უფრო მკვეთრი დაცემისგან თავს იზღვევენ.

სოციოლოგის ნოდარ კაპანაძის აზრით, დოლართან ეროვნული ვალუტის 12%-იანი გაუფასურება სახუმარო საქმე არ არის, ვინაიდან ეს პროცესი პირდაპირ ზემოქმედებს სამომხმარებლო ფასებზე და მოსახლეობის სოციალურ ფონს ამძიმებს.

"პენსიის დიდი ნაწილი იხარჯება სურსათში. ბუნებრივია, მნიშვნელოვანია მედიკამენტებიც, მაგრამ პენსიონერის მთლიან სამომხმარებლო ხარჯებში, ყველაზე დიდი წილი სურსათს უკავია. შესაბამისად, სურსათის გაძვირება ყველაზე მეტად საზოგადოების ამ ფენას აყენებს მძიმე მდგომარეობაში", - ამბობს კაპანაძე.

სპეციალისტები განმარტავენ, რომ სავალუტო კურსის ვარდნის შედეგად გაზრდილი ფასი იშვიათად მცირდება თავდაპირველ სიდიდემდე. ეს ბიზნესის ფილოსოფიით აიხსნება, რაც მისი მხრიდან მოგებაზე ორიენტირებას გულისხმობს.

"ბიზნესი არასდროს იტყვის უარს მოგების გაზრდილ ნორმაზე, მაშინაც კი, თუ ლარის კურსი გამყარდება. საყოველთაო გაძვირება განსაკუთრებით საგრძნობია პენსიონრების, უმწეოთა და დაბალშემოსავლიანი ფენებისთვის. საბოლოო ჯამში, ფასის ზრდა იწვევს სიღარიბის დონის ზრდას, რასაც თან სდევს სოციალური უკმაყოფილება და პოლიტიკური დაძაბულობა", - აღნიშნავენ ექსპერტები და დასძენენ, რომ ასეთი მიდგომა მეტწილად დამახასიათებელია ჩვენისთანა ღარიბი და ეროვნული წარმოების არმქონე ქვეყნებისთვის. იქ, სადაც სამეწარმეო სექტორისთვის არ არსებობს მომხმარებლების უფლებების დამცავი საკანონმდებლო რეგულაცია.

წყარო resonancedaily.com