ნანუკა ჟორჟოლიანის „რეპორტაჟი“ დუბაიდან

საზოგადოება - 14:22, 17 Nov, 2014

2463

„იმის გარდა რომ დედაჩემთან და მამაჩემთან ერთად ვარ დუბაიში, ჩემთან ერთადაა ჩემი უახლოესი მეგობარი, რომელიც პირველად არის აქ და ამიტომ ვცდილობთ ყველაფერი ვანახოთ. ( აქ სანახავი თითქმის არაფერია) ორი დღის წინ ზურიკოს იდეა იყო გვენახა ამათი ცნობილი შადრევანი. რა თქმა უნდა ბევრი ვიწვალეთ შეგვერჩია კარგი ადგილი. ანუ თან ყავა დაგველია, თან ისეთი ხედი ჰქონოდა შენობას, რომ შადრევანი კარგად დაგვენახა.
აქ თითქმის ყველა რესტორნის აუცილებელი მოთხოვნაა ვახშამი, ჩვენ კი არ გვშიოდა. მოკლედ ბევრი ვიარეთ თუ ცოტა ვიპოვეთ ფრანგული რესტორანი და ბევრი არ გვიფიქრია დავრჩენილიყავით თუ არა იმიტომ, რომ როცა შევედით, გაგვიღიმა გოგომ და მივხვდით რომ ეს ღიმილი ნიშნავდა იმას, რომ ის ქართველი იყო.
მე ანა, მე ნანუკა და გავაცანი ვისთან ერთადაც ვიყავით:) შეგვირჩია კარგი ტკბილეული, გემრიელი ხილის ნამცხვარი. ცოტა ხანი გავჩერდით და გამოსვლის წინ სამახსოვრო ფოტოც გადავიღეთ. დღეს სეირნობის დროს გაგვახსენდა ანა და ვთქვით მოდი ისევ იქ დავჯდეთ,? თან იმ გოგოს ვნახავთ და თან კარგი ხედია. დაამატა დაჯიმ.
რამდენიმე წუთში დაგვინახა და ღიმილით მის კოლეგას ანიშნა რომ ის გვიმასპინძლებდა, თუმცა მისი პოზიცია ამას ნაკლებად ითვალისწინებს. არ იყო ბევრი ხალხი და მივხვდი რომ ჰქონდა დრო ჩემს კითხვებზე ეპასუხა. ეს იდეა მას შემდეგ გამიჩნდა რაც ნინოს შეკითხვას , დიდი ხანია აქ ხართ? პასუხი გასცა. დამახასიათებელი ლამაზი თვალები აქვს, კარგი ღიმილი რომელიც სულ თან აქვს. ეტყობა მოსწონს რასაც აკეთებს. მისი ის ისტორია, რომელიც ჩემს კითხვებზე პასუხებით მოგვიყვა იწყება, ორი წლის წინ. შეარჩიეს უნივერსიტეტში. თბილისში ჩასულმა კომპანიის წევრებმა. ეს კომპანია 5* იანი სასტუმროებისთვის და რესტორნებისთვის სტაფს ეძებს სხვადასხვა ქვეყნებში და ჩამოჰყავთ დუბაიში. ასე შეარჩიეს ანა სხვებთან ერთად და შესთავაზეს სამსახური.
სწავლობდა უნივერსიტეტში ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტზე. ინგლისური ფილოლოგიის განხრით. 70% დაფინანსება კი მოიპოვა საკუთარი განათლებით, მაგრამ აწუხებდა დანარჩენ 30% , რომელსაც მშობლები უხდიდნენ და მხოლოდ ამიტომ დათანხმდა არაბულ კომპანიას, თორემ სწავლა ერჩია. უცდია საქართველოში სამსახურის მოძიება და უპოვია, თუმცა დუბაიში მანამდე უკვე ჰქონდა მუშაობის გამოცდილება და წარმოუდგენლად დაბალია ხარისხია საქართველოშიო, მართალიცაა ალბათ. სხვა პრობლემებიც იყო და ისევ დაბრუნდა დუბაიში. სწავლას აგრძელებს აქ ,პარალელურად. მისივე რესურსებით. იცის რომ ევროპაში უნდა მაგისტრატურა და ამისთვის მუშაობს მისი ოჯახიდან, დედისგან და მამისგან შორს. თუმცა ამ ემოციებისთვის ალბათ არ სცალია. საერთო საცხოვრებელში ცხოვრობს. კიდევ ერთ ,ქართველ გოგოსთან ერთად. თავისუფალ დროს აქაურ მეგობრებთან ატარებს. ამბობს ყველა კლიენტათან მომსახურეობით მათ კულტურას და ხასიათს ვეცნობიო. ამიტომ მოსწონს ეს ყველაფერი.
რომ ვუსმენდი როცა საკუთარ ისტორიას ჰყვებოდა ბევრჯერ გავიფიქრე, რა ბედნიერი მშობლები ჰყავს ალბათ. ნათელი სახე აქვს, კარგი ინგლისურით საუბრობს და არც უფლების აღება დავიწყებია შესაბამისი ადამიანებისგან, სამსახურის დროს სხვა რამისთვის რომ იყენებდა. ყველაზე მეტად გამიხარდა რომ უკვე იცის თარიღი როდის დაბრუნდება საქართველოში. მივხვდი რომ სწავლის ფული დააგროვა და გააგრძელებს სწავლას უნივერსიტეტში. გოგო სახელად ანა. ანა, რომელიც დარწმუნებული ვარ მოვა დრო შემხვდება ევროპაში, ფრანგულ რესტორანში. მას ექნება ბიზნეს შეხვედრა რომელიმე კომპანიის ხელმძღვანელთან და მომიყვება ისტორიას როგორ დაამთავრა მაგისტრატურაც ევროპაში და წარმოადგენს სოლიდურ კომპანიას, თუმცა მისი გეგმები ისევ საქართველოსთან იქნება კავშირში“.