საბი ბერიანის დედა შვილის გარდაცვალების დღეს იხსნებეს. გაზეთ „კვირის პალიტრასთან“ საუბრისას თამარ ძამუკაშვილი ამბობს, რომ შვილის სიკვდილი ტელევიზიით შეიტყო.

„ძალიან ცუდი წინათგრძნობა მქონდა. ავფორიაქდი, ვერ ვისვენებდი, თავს იმით ვინუგეშებდი, ალბათ, სძინავს-მეთქი. დილით ტელევიზიით გავიგე, რომ პეკინზე ვიღაც მოკლეს და მოსვენება დავკარგე. 25 წლის არისო, თქვეს და ცოტათი დავმშვიდდი - ბექა 23 წლის იყო. ვინაობას არ აცხადებდნენ. მაინც ტელევიზორს ვიყავი მიჯაჭვული, ახლობლებსაც ვუთხარი, თუ საღამომდე არ მიპასუხა, თბილისში ჩავაკითხავ-მეთქი. ბევრმა ახლობელმა დამირეკა, თურმე უკვე იცოდნენ, რაც მჭირდა. ტელევიზიებიც მოვიდნენ, ოღონდ მიზეზი არ უთქვამთ. უბრალოდ, გვინდა ბექას შესახებ მოგვიყვეთო. უარით გავისტუმრე. ამ საკითხზე საუბარი არ მსიამოვნებდა... მერე 3-საათიან "კურიერში" გამოაცხადეს, ვინაობა დადგინდაო. ვიჯექი და ვლოცულობდი, ოღონდ შენ არ იყო, შვილო-მეთქი. რომ გამოაცხადეს, გამწარებული ვბღაოდი. ერთადერთი შვილი მყავდა, მეტი არავინ, დედა მოუკვდეს, კარგი მოსწავლე იყო, დღესაც იყვნენ მისი მასწავლებლები სამძიმარზე. ველისციხის სკოლა დაამთავრა, მერე თბილისში წავიდა და იქ აირია მისი ცხოვრება“, - ამბობს საბი ბერიანის დედა.

მისი თქმით, „საბის“ ყველაზე მეტად პაპასი ერიდებოდა და მისი შინ მოსვლისას ქუდს იხურავდა, რომ შინდისფრად შეღებილი თმა არ გამოსჩენოდა და პაპას გული არ სტკენოდა.

„სიგიჟემდე უყვარდა პაპა. ბექა 3 თვის იყო, როცა ქმარს გავცილდი, მას შემდეგ მშობლების გვერდში დგომით გავზარდე შვილი“, - ამბობს თამნარ ძამუკაშვილი.