ფიქრები ვაშინგტონიდან იურისტთა ასოციაციის შესახებ

საზოგადოება - 03:51, 22 Sep, 2014

1064

ხშირად უკითხავთ რატომ შევიკრიბეთ, რა გვინდოდა. ჩვენ ძალიან ახალგაზრდები, ნაწილი სტუნდენტები, ნაწილი ახალდამთავრებული.
ახალ ცხოვრებას ვიწყებდით, გაურკვეველს, უმძიმეს ქვეყანაში, ომებით, შიმშილით, სისხლით დამძიმებულ ქვეყანაში.
ალბათ სხვადასხვა მიზეზი გვქონდა, ყველას ჩვენი იმედები და მიზნები, მაგრამ მაინც მგონია მაშინ, 20 წლის ეს იმედები და მიზნები ძალიან განსხვავებული არ უნდა ყოფილიყო ერთმანეთისგან.
-- შევიკრიბეთ იმიტომ რომ იმედი არსაიდან ჩანდა და თავად გვინდოდა ის გაგვეჩინა;
-- შევიკრიბეთ იმიტომ რომ გზის გამკვლევი არავინ ჩანდა და ერთამენთთანხელიხელჩაკიდებულებს თავად უნდა გაგვეკვლია გზა;
-- შევიკრიბეთ იმიტომ რომ ერთ ერთი ყველაზე სამარცხვინო პროფესიიდან ღირსეული, ადამიანებისა და ქვეყნის სამსახურში მდგომი იურიიული საზოგადოება გვინდოდა;
-- უბრალოდ ერთმანეთს ხელი ჩავკიდეთ, რომ ყოველდღიურობის ბინძურ მორევს არ ჩავეთრიეთ, საკუთარი თავი და ერთმანეთი გადაგვერჩინა.
მერე 20 წელი ერთად ვიცხოვრეთ, ერთად ვიარეთ ამ მძიმე გზაზე, იმაზე მეტად რთული აღმოჩნდა ეს მოგზაურობა ვიდრე მაშინ წარმოგვედგინა.
ბევრი სასოწარკვეთა, ბევრი ტალახი, რთული არმოჩნდა ხელჩაკიდებული სიარული, ხშირად გზა იმდენად ვიწრო იყო 2 კაცი ერთად ვერ გაივლიდა, კიდევ უფრო ხშირად იმდენად ფართო რომ მასობრივ მარათონში ვიყავით მაგრამ მაინც დღეს უკან რომ ვიხედები არც ერთ დღეს არ ვნანობ, ამ გზაზე შემხვედრი ყველა თანამგზავრი თანაბრად ძვირფასია, და ზუსტად ვიცი რომ კიდევ 20 წლის შემდეგ უკან რომ მივიხედავთ კიდევ უფრო ამაყები ვიქნებით.
გილოცავთ teenager-ული წლების დასრულებას და სრულწლოვანებაში შებიჯებას ჩემო მარად ახალგაზრდა იურისტებო.