„სიკვდილისთვის ყველა ადამიანი მეცოდება, ბუნებრივია, შევარდნაძეც შემეცოდა. ის ჩემ მეუღლეს, კოტე წერეთელს ხელისგულზე ატარებდა, ვინაიდან კოტე მსოფლიო დონის მეცნიერი იყო. ახლა ბევრი ამბობს, შევარდნაძეს ბიჭების განაჩენის შეცვლა შეეძლოო, მაგრამ ამის ასე თქმა ძალიან რთულია. მაშინ სულ სხვა დრო იყო და სულ სხვა სიტუაცია, მარტო შევარდნაძე ვერაფერს გადაწყვეტდა. უამრავი სხვა ადამიანი იყო ჩართული, როგორც საქართველოში ისე რუსეთში, თუმცა იმის თქმა, რომ შევარდნაძის გარეშე მიიღებდა რუსეთი დახვრეტის გადაწყვეტილებას არ შეიძლება, მაგრამ მხოლოდ შევარდნაძეც რომ ვერ გადაწყვეტდა ინდივიდუალურად, ესეც ფაქტია. ეს ბავშვები შეიწირა კომუნისტურმა რეჟიმმა და არა ედუარდ შევარდნაძემ. მაშინ ეკლესიაში სიარულს არ პატიობდნენ და თვითმფრინავის გატაცებას აპატიებდა ვინმე?! ედუარდის ვაჟი პაატა იყო ჩემი მეუღლის სტუდენტი და კოტე სულ ამბობდა, საუკეთესო სტუდენტიაო. პაატას მეუღლე ნინო კი ჩემი ვაჟის უახლოესი მეგობარი იყო. როდესაც შევარდნაძე საქართველოში დაბრუნდა და პრეზიდენტად უნდა აერჩიათ, მე და ჩემი მეუღლეც მიგვიწვიეს ცერემონიაზე. ბზობა იყო. ილია მეორემ ჩამოიარა და იქ მყოფთ ბზა და სანთელი დაგვირიგა. მაშინ მივედი ედუარდთან და ვუთხარი: ბატონო ედუარდ, დღეს ყველას გვწამს და შეგვიძლია ეკლესიაში შესვლა და პირჯვრის გადაწერა, ხოლო ჩემი შვილი სწორედ ამას შეეწირა-მეთქი. გადააქნია თავი, მოვიდა ჩემ მეუღლესთან, ჩამოართვა ხელი და ჩემთან რეზიდენციაში მობრძანდით ამ დღეებშიო. მართლაც რამდენიმე დღეში მოვიდა გამოგზავნილი მანქანა და მე და კოტე წავედით მასთან. როდესაც მივედით, ადგა ფეხზე, ხელი ჩამომართვა, ლოყაზე მაკოცა და ასეთი რამ თქვა: მე ბევრი კარგი გავაკეთე, შეიძლება ბევრი ცუდიც, მაგრამ ეს ისეთი რამ ჩავიდინე ("თვითმფრინავის ბიჭების" ამბავს გულისხმობდა), რომ ისე ჩავალ მიწაში, რომ ამას ზურგიდან ვერ მოვიცილებო. ამის მერე ბევრჯერ შევხვდით ერთმანეთს და ყოველთვის ნორმალური ერქვა ჩვენს შეხვედრას, მე ის არასოდეს მიგინებია. მოგვიანებით ერთ-ერთმა ჟურნალისტმა მკითხა, ყველაფერი აპატიეთ შევარდნაძესო და ვაპატიე-მეთქი, ვუპასუხე. მე მას მართლაც ვაპატიე, რადგან მეც და კოტეც ვცხოვრობდით პრინციპით: ადამიანის მიერ გაკეთებული კარგი საქმე არასოდეს დაივიწყო, ხოლო ცუდი მაშინვე დაივიწყე“, - განაცხადა წერეთელმა.
მასალის გამოყენების პირობები






