ხელოვანმა, წლების წინ „აღორძინებას“ დაუკავშირა საკუთარი ცხოვრება, - მაშინ თქვეს წლების შემდეგ დათო ხუჯაძე ამ ამბავს აუცილებლად ინანებსო, თუმცა...
დათო ხუჯაძე: „სანანებელი აბსოლუტურად არაფერი არა მაქვს. იცით, როგორ ვზომავ? მე გავხდი საინტერესო მაღალი ჩინოვნიკისთვის. იმ მომენტში მე დამიძახეს, ალბათ რაღაცას წარმოვადგენდი ამ ქვეყანაში, რადგან ამ პიროვნებებმა ჩათვალეს რომ ჩემი მეშვეობით ხმებს მიიღებდნენ.
-მაგრამ ბევრჯერ ითქვა და დაიწერა დათოს მანქანა აჩუქეს და მანქანის გამო გააკეთა ესო
-როცა რაღაცას აკეთებ, ამაში იღებ შენს ჰონორარს . ნებისმიერი პოპულარული ადამიანი, რომელიც „პუბლიჩნია“, ის პირველ რიგში მიჰყავთ იმის გამო რომ ის არის სახე, მერე თუ აქტიურ მონაწილეობას მიიღებს, ეს უკვე მაგის საქმეა.
-მოსკოვში რატომ წახვედი?
-წასვლა იმ პერიოდში გადავწყვიტე, როდესაც მოხდა ეს ყველაფერი ანუ რევოლუცია. მე შინაგანად არა ვარ ის ადამიანი, რომ კალიასავით ვიხტუნაო აქეთ-იქეთ, ამას ზუსტად მერჩივნა ის, რომ ავმდგარიყავი და წავსულიყავი.
-რა მომენტი იყო შენს ცხოვრებაში ყველაზე რთული?
-ყველაზე მეტად საქართველოსთან განშორება გამიჭირდ, როდესაც პირველად წავედი ორი წელი საერთოდ არ ჩამოვსულვარ. შინაგანი უარყოფა მქონდა, ზოგიერთებს სხვანაირად რომ შემოეხედათ, მე ამას ვერ გავუძლებდი და შარში გავეხვეოდი.
-შეიძლება ვთქვათ რომ პოლიტიკურმა ცვლილებებმა შენთვის ბევრად იოლი გახადა საქართველოში ჩამოსვლა?
-არა, არანაირად. მე ორი წელი არ ჩამოვსულვარ, თორემ იმის შემდეგ ჩამოვდიოდი, არანაირი პრობლემა არ მქონია, რომ იძახიან დათოს ბიძას და ახლობლებს შეეხნენო, არ არის მართალი, ჩემიანს არავინ შეხებია. ახლა რაღაც შეიცვალა და მე ამის გამო ჩამოვედი, ეს აბსურდია.

მასალის გამოყენების პირობები






