„გერმანელი მთარგმნელი ქართველი მწერლის მემკვიდრეს ეძებს“- ამ ინფორმაციასთან დაკავშირებით განცხადებას სოციალურ ქსელში პოეტი მარიამ წიკლაური აქვეყნებს.

განცხადება

„მეგობრებო, ყურადღებას გთხოვთ ყველას და განსაკუთრებით ჩემი ან უფროსი თაობის ადამიანებს: 1980 წელს ჟურნალმა "ცისკარმა" რეზო ინანიშვილის წინასიტყვაობით გამოაქვეყნა სრულიად უცნობი ქალის, ანა მხეიძის მოთხრობა "არჩევანი მე", რომელმაც სრული ფურორი მოახდინა მკითხველზე. მას მერე ამ ავტორს, პროფესიით ეკონომისტს, აღარფერი დაუბეჭდავს მგონი. 1998 წელს კი სიმსივნით გარდაცვლილა, მისი მეუღლე რუსთაველი კაცი იყო და ანაც შვილებით რუსთავში ცხოვრობდა. ჟურნალის რედაქციაში ის მოთხრობა სწორედ ქმარს მიუტანია. ახლა ისე მოხდა,რომ ეს მოთხრობა ხელში ჩავარდნია გერმანელ მთარგმნელს და უთარგმნია და უნდა ანთოლოგიაში შეტანა და ეძებს ავტორის ან მისი მემეკვიდრის კოორდინატებს.როგორ დავიჯერო, რომ ჩემ 4000 ფრენდში ერთი არ იქნება იმის მცოდნე ვინ იყო ანა მხეიძე, სად ცხოვრობდა, სად სწავლობდა, ვინ არის მისი ან ქმარი ან შვილები,ან სულაც შვილიშვილები? მაშინ როცა ამ მოთხრობას ბეჭდავდა "ცისკარი" მისი ხელმომწერთა რიცხვი 60 ათასს (თუ არ ვცდები) აჭარბებდა და არ დარჩა ადამიანი, რომლსაც ეს მოტხრობა არ ჰქონოდა წაკითხული.ნუთუ დღეს მის ავტორსაც ვერ უნდა მივაკვლიოთ (უფრო სწორად, ავტორის მემკვიდრეს)„?