დღეს ჩახუტების დღეა.

ჯუან მანი – ესაა სახელი და გვარი პიროვნებისა, რომელსაც მსოფლიოში ფრიად პოპულარული „უანგარო ჩახუტების“ აქციის იდეა სპონტანურად დაებადა.

ავსტრალიელი ჯუანის ცხოვრებაში ერთ მშვენიერ დღეს დადგა დრო, როცა პირადი პრობლემების გამო იძულებული გახდა, ლონდონიდან მშობლიურ ქალაქ სიდნეიში დაბრუნებულიყო. მას იქ უკვე არავინ ელოდა. არც ისეთი ჰყავდა ვინმე, ვისაც დაბრუნებით გაახარებდა:

„არავისთან შემეძლო დამერეკა და ჩემი დაბრუნებით გამეხარებინა. ჩამოსული მგზავრების ტერმინალში დიდხანს ვიდექი და ვუყურებდი, როგორ ეხუტებოდნენ ჩამოსული და დამხვედრი, წამსვლელი და დამრჩენი ადამიანები ერთმანეთს. ძალიან მინდოდა, ყოფილიყო ვინმე ისეთი, ვინც ჩემი ჩამოსვლით გაიხარებდა, გამიღიმებდა და ჩამეხუტებოდა“, – იხსენებს ჯუანი.

იდეა სპონტანურად დაებადა: აიღო მუყაოს მოზრდილი ნაგლეჯი, მარკერი და დიდი ასოებით დააწერა: FREE HUGS. მერე ყველაზე ხალხმრავალ უბანში გავიდა. წარწერა ორივე მხრიდან იკითხებოდა და გრძნობდა, როგორ უცქერდნენ გამვლელები უცნაურ ახალგაზრდას: ზოგი ათვალწუნებით, ზოგი ირონიული ღიმილით, ზოგი კი, უბრალოდ, მზერას არიდებდა.

„უცებ, ვიგრძენი, რომ ზურგიდან ვიღაც შემეხო და მოვტრიალდი. ჩემს წინაშე დაბალი მოხუცი იდგა, რომელმაც დაიწყო მოყოლა, როგორი ძნელი დღეები უდგას, როგორ უჭირს, რადგან შვილი დაეღუპა ავტოკატასტროფაში. მას ხმა უკანკალებდა. მე ჩავიმუხლე, ხელები გავშალე და ჩვენ ერთმანეთს ჩავეხუტეთ ისე, რომ ორივე ვტიროდით. მაგრამ ეს შვების ცრემლები იყო“, – ამბობს ჯუანი.

ნავსი გატყდა: ადამიანები კითხულობდნენ წარწერას, ჩერდებოდნენ, ჯერ აკვირდებოდნენ ჯუანს, ხოლო შემდეგ უმრავლესობა მიდიოდა მასთან და ეხუტებოდა, თანაც, გულიანად იღიმებოდა. რა თქმა უნდა, გურამ დოჩანაშვილის ერთი საოცარი ფრაზა: „წრფელი ღიმილი ყველაფერზე მეტად გადამდებია, მთქნარებაზეც კი...“ საქართველოს გარდა, დანარჩენ მსოფლიოზეც ვრცელდება და მალე ჯუანი მის ირგვლივ შეკრებილი უანგარო, გულწრფელი ჩახუტების მსურველებისთვის მკლავების გაშლას ვერ აუდიოდა.

აქცია მთელ მსოფლიოს მოედო და მას აქტიურად აღნიშნავენ. ის საქართველოშიც აღნიშნეს – 2010 წლის 23 აგვისტოს. მსვლელობა ვერის პარკიდან დაიწყო და რუსთაველის ძეგლთან დასრულდა.