ივიკო ტორაძეს ქუთაისის სასამართლომ 14 წლიანი პატიმრობა შეუფარდა.
„მეექვსე კლასში გადმოვიდა ჩვენთან თორნიკე. მასთან კარგი ურთიერთობა მქონდა. ტელეფონი რომ მოვიპარე, ერთად ვიყავით. შემდეგ თორნიკე ჩემთან, სახლში იმგოგოსთან ერთად მოვიდა, ვისაც ტელეფონი მოვპარე. მეწყინა, რომ ასე მოიქცა. დავურეკე და ვუთხარი, რატომ დამაყენე ის გოგო სახლში, არ მინდოდა, ჩემს მშობლებს ეს ამბავი გაეგოთ- მეთქი. მეორე თუ მესამე დღეს ჭიშკართან შევხვდით და დაახლოებით 2 კილომეტრის მანძილზე წავედით სოფლისგან მოშორებით. თორნიკემ შეაგინა დედაჩემის მისამართით და დამარტყა. ფიზიკურად ჩემზე ძლიერი იყო და მახრჩობდა. ამ დროს გამახსენდა, რომ ჯიბეში დანა მქონდა. მე საერთოდ დანას ვატარებდი. ამოვიღე და მოვუქნიე“ - ამბობს ჩვენებაში ტორაძე.
მოკლულის დეიდა, გვანცა ცომაია ტრაგედიის დეტალებს იხსენებს.
„სასფლაო ჩვენი სახლიდან 200 მეტრშია. საღამოს თორნიკეს მკვლელმა დაუძახა, გარეთ გამოდიო. ბავშვი გაჰყვა და ზუსტად ნახევარ საათში ვიპოვეთ დაჭრილი. დანა პირდაპირ გულში ჰქონდა დარტყმული და ის ერთი ჭრილობა აღმოჩნდა სასიკვდილო. 14 წელი გავა, ის დატოვებს ციხეს და თავისუფლად ითარეშებს. ჩემს ანგელოზივით დისშვილს კი ვერავინ გააცოცხლებს. 6 თვე გავიდა და კიდევ შოკში ვართ, ეს რა დაგვემართა ამ ადამიანმა! დედას წაართვა ერთადერთი შვილი, რომელიც ცხოვრების მთავარი აზრი იყო. კონფლიქტი ტელეფონის გამო მოხდა. მკვლელმა გოგოს ტელეფონი მოპარა, ჩემმა დისშვილმა კი გოგოს ამის შესახებ უთხრა და მკვლელმა ეს ვერ აპატია. დედამისი თურქეთში დადიოდა, ბინა და მანქანა უყიდა, რომ ცოლი მოეყვანა, გამრავლებულიყო და ჩვენც გავეხარებინეთ. კარგად ვერ სწავლობდა, არ მოგატყუებთ, რომ ძალიან ნიჭიერი იყო. უნივერსიტეტში ჩაბარებას არ აპირებდა. უნდოდა, სწავლის დამთავრების შემდეგ ავტოსამრეცხაოში დაეწყო მუშაობა, იცოდა, სადაც იმუშავებდა და უხაროდ, მაგრამ ბიჭი მოგვიკლეს და ჩვენც მოგვკლეს“ - აცხადებს მოკლულის დედა ჟურნალ „სარკესთან“ საუბარში.
მასალის გამოყენების პირობები






