არასრულწლოვანი 7 დეკემბრის დილას სახლიდან გავიდა. მოზარდი ბოლოს ბობოყვათიდან ქობულეთში მიმავალ სამარშრუტო ტაქსიში ნახეს. ქობულეთში კი მისი კვალი იკარგება.
ოჯახი, თავდაპირველად მის გაუჩინარებას ინტერნეტთამაშს "ლურჯ ვეშაპს" უკავშირებდა, თუმცა, დღეისთვის ეს ვერსია სამართალდამცველებმა გამორიცხეს, - გაუჩინარებული მოსწავლის პირად კომპიუტერში აღნიშნული ინტერნეტთამაშის კვალი არ მოიძებნა.
ფაქტთან დაკავშირებით გამოძიება სისხლის სამართლის 115-ე მუხლით აღიძრა, რაც თვითმკვლელობამდე მიყვანას გულისხმობს.
„კვირია პალიტრა“ წერს, რომ გაუჩინარებული მოსწავლის ძებნიდან მეხუთე დღეს ოჯახს სამართალდამცავები თბილისდან დაუკავშირდნენ და განუცხადეს, რომ სავარაუდოდ, გაუჩინერებული ნაპოვნიაო. ბიჭის მამა სასწრაფოდ ქობულეთიდან დედაქალაქში გაემგზავრა, თუმცა ინფორმაცია მცდარი აღმოჩნდა. გაუჩინარეული მოსწავლის მამა დედაქალაქიდან შინ შვილის გარეშე დაბრუნდა.
ცნობისთვის ბიჭი მამასთან ერთად ცხოვრობდა, დედა საზღვარგარეთ, თურქეთში სამუშაოდ იმყოფება...
„ჩვენს ოჯახს ისეთი მძიმე დღეები უდგას, შეუძლებელია, ჩვენი ტკივილის გადმოცემა. ამის მიუხედავად, მინდა, ვთხოვო ყველას, ჩემი ძმის დაკარგვასთან დაკავშირებით დაუზუსტებელს ნურაფერს დაწერს, - ყველგან დაიწერა, რომ თითქოს გაუჩინარების წინ ოჯახის წევრები გოგის ეკამათნენ, არადა არანაირი კამათი არ ყოფილა. უბრალოდ, მამამ შენიშვნა ცოტა მკაცრად მისცა, - გოგის სოფელში მეგობრები ჰყავს, რომელთაც ერთ საღამოს ქეიფი გადაწყვიტეს, გოგიც მათთან იყო და რადგან სმას არ არის მიჩვეული, ზედმეტი მოუვიდა. ამის გამო წაიქცა და სახით დაეცა. ცხადია, სახე დაეკაწრა, რის გამოც მამამ უსაყვედურა, - უკვე იმ ასაკში ხარ, ზომა ყველაფერში უნდა იცოდე, განსაკუთრებით დალევისასო. მაგრამ რომელი მამა არ ეტყვის ამას შვილს?! სკოლაშიც მამამ გაუშვა, - გოგის დაჩხაპნილი სახის გამო კომპლექსი ჰქონდა, მაგრამ მამა არ მოეშვა, ამისთვის სკოლის გაცდენა არ ღირსო. ჩემმა ძმამაც აიღო ჩანთა და წავიდა, მაგრამ თურმე სკოლის ნაცვლად ქობულეთისკენ მიმავალ სამარშრუტოში ჩაჯდა....“- აცხადებს გამოცემასთან გოგის და თეონა დოლიძე.
გოგონა აცხაებს, რომ მისი ძმა სიცოცხლით სავსე ნიჭიერი ახალგაზრდაა.
„როცა უნივერსიტეტში ვსწავლობდი, იმის მიუხედავად, რომ ჩემზე უმცროსია, იმ წიგნებს ვაკითხებდი ხოლმე, რომელსაც მე თავად ვკითხულობდი; პირველად კი უარობდა, არ წავიკითხავ, კომპიუტერი ბევრად უფრო მომწონსო, მაგრამ როცა წაიკითხავდა, იცით, რა კარგი დასკვნები გამოჰქონდა?!
მისთვის ცხოვრება მხოლოდ სიკვდილი ვერაფრით იქნება, - სინამდვილეში ძალიან მხიარულია, როცა სიცილის ხასიათზე არ ვიყავი, მაშინაც კი ძალით მაცინებდა ხოლმე”- აცხადებს „კვრს პალიტრასთან“ თეონა.
ვრცლად ნახეთ აქ .
მასალის გამოყენების პირობები






