საქართველოს ისტორიაში დაახლოებით ოცამდე მეფეა, რომელსაც ხალხმა თუ მემატიანემ მეტსახელი შეარქვა. ამ მეტსახელებიდან ზოგი მეფის ფიზიკურ მონაცემებს გამოხატავდა, ზოგი დამსახურებას და ასე შემდეგ. მცირე, რეგვენი, დიდი, პატარა, ზაქიჭამია... - ეს ქართველი მეფეების მეტსახელებია და ყოველი მათგანის წარმოშობას თავისი ისტორია აქვს.

თსუ-ს პროფესორი, ისტორიკოსი ბონდო კუპატაძე ამბობს, რომ მემატიანეს ახასიათებდა შეფასებითი დამოკიდებულება. წოდება „დიდი“ ისტორიამ საქართველოში ექვს მეფეს მიანიჭა: ბაგრატ III-ს, დავით III ტაოს მეფეს, ბაგრატ V-ს, ალექსანდრე I-ს, სვიმონ ქართლის მეფესა და იმერეთის მეფეს, სოლომონს.

მეფეს, რომელსაც ჩვენ ვახტანგ გორგასლის სახელით ვიცნობთ, სინამდვილეში სპარსული სახელი ვარან ხოსრო თანგი ერქვა. ქართველებმა მისი სახელი შეამოკლეს და ვახტანგად აქციეს. გორგასალიკი (ასევე სპარსულად) მგლისთავას ნიშნავს. მის მუზარადზე მგელი იყო გამოსახული და სპარსელები ომში ერთმანეთს გასძახოდნენ, მგლისთავას ერიდეო. ვახტანგს ერიდებოდნენ, რადგან გარდა იმისა, რომ კარგი მეომარი იყო, ფიზიკური მონაცემებითაც გამოირჩეოდა. მისი სიმაღლე ორ მეტრს აჭარბებდა. ბონდო კუპატაძის თქმით, გასათვალისწინებელია, რომ იმ ეპოქაში ადამიანის საშუალო სიმაღლე დღევანდელზე ბევრად ნაკლები იყო.

სრულად იხილეთ radiotavisupleba.ge