ერთი წელი 13 ივნისის ტრაგედიიდან

საზოგადოება - 10:00, 13 Jun, 2016

6827

დღეს, 2015 წლის 13 ივნისის ტრაგედიიდან ერთი წელი გავიდა. მდინარე ვერეს ხეობაში მომხდარმა სტიქიამ 21 ადამიანის სიცოცხლე შეიწირა, აქედან ორი დღემდე დაკარგულია. ახლონლები ბექა ბუთურიშვილს და სერგი კაპანაძეს დღემდე უშედეგოდ ეძებენ.

"სულ მოლოდინში ხარ, ბოლომდე მაინც არ კარგავ იმედს, სულ ეძებ. მწარე რეალობაა, ბექა აღარ გვყავს, ცოცხალი რომ ყოფილიყო, გამოჩნდებოდა"- ამბობს ბექას ძმა ლაშა ბუთურიშვილი.

მაშველებმა 27 წლის სერგი კაპანაძის პოვნაც ვერ მოახერხეს. სერგი მეგობრებთან შესახვედრად სახლიდან საღამოს 10 საათზე გავიდა. ის დებთან ლიზი და ინდირა ზარანდიებთან ერთად იყო კაფეში, იქიდან ბრუნდებოდნენ ტაქსით და ამ ღვარცოფში აღმოჩნდნენ, სამწუხაროდ, სამივე დაიღუპა.

სტიქიის ეპიცენტრები სვანიძის ქუჩა იყო, მძიმე მდგომარეობა იყო ვერეს ხეობაზე გამავალი ახალ გზაზე, სტიქიამ გადაიარა ზოოპარკსა და მზიურს. სტიქიამ თითქმის მთლიანად გაანადგურა თბილისის ზოოპარკი, ცხოველების დიდი ნაწილი წყალდიდობას ემსხვერპლა, გარკვეულმა ნაწილმა კი ვოლიერებს თავი დააღწია და ქალაქში გაიქცა. თბილისის ქუჩებში 5 ლომი, 6 ვეფხვი, 6 დათვი და 13 მგელი აღმოჩნდა, კამერებმა გმირთა მოედანზე ბეჰემოთი დააფიქსირეს. სტიქიური უბედურება 13 ივნისს გვიან ღამით დაიწყო და 14 ივნისის დილამდე გაგრძელდა.

ტრაგიკული დღეების შედეგად დაზარალდა 200-ზე მეტი ოჯახი და ათასზე მეტი ფიზიკური პირი.

ტრაგედიას გამოეხმაურა ილია II, რომლის თქმით, თბილისის ზოოპარკი თავის დროზე კომუნისტების მიერ ეკლესია-მონასტრების გადამდნარი ზარების ხარჯზე დაარსდა და ის იმ ადგილას, სადაც არის, ვერ გაიხარებს.

სტიქიის შედეგად მიყენებულმა მატერიალურმა ზარალმა დაახლოებით 50 მილიონი ლარი შეადგინა.
დაღუპულებს შორის იყო ზოოპარკის სამი თანამშრომელი და მაშველები.

ქალაქის ცენტრში გამოქცეული ცხოველების რაღაც ნაწილის ლიკვიდაცია აუცილებელი გახდა, რადგან შეუძლებელი იყო მათი დაძინება, ამის მიზეზი კი ის არის, რომ ყველაზე ძლიერი დამაძინებელი წამალიც კი მინიმუმ 3-4 წუთში იწყებს მოქმედებასა და ცხოველის დაძინებას. ეს დრო კი, ვეფხვისა და ლომისათვის სრულიად საკმარისია, რომ გაანადგუროს მასთან ახლოს მყოფი ადამიანი და შეიწიროს მისი სიცოცხლე. ამან ხალხში დიდი უკმაყოფილება გამოიწვია. სწორედ ამიტომ, ეს ყველაფერი თავად ზოოპარკის დირექტორმა, ზურაბ გურიელიძემ შეატყობინა მოსახლეობას, რომელიც აპროტესტებდა ცხოველების დახოცვის ფაქტს. მაგრამ, თავად ზურაბ გურიელიძე ამატებს, რომ ცხოველების ლიკვიდაციის ბრძანება არ ყოფილა და ეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში უნდა მომხდარიყო, თუ მტაცებელი ვინმეს თავს ესხმოდა, ან მასზე თავდამსხმას აპირებდა. ხოლო ზოგი ცხოველის ლიკვიდაცია აუცილებელი არ ყოფილა და ეს გამოძიებულ უნდა იქნეს.

15 ივნისის საღამოსთვის, ზოოპარკის თანამშრომლებისა და მისი დირექტორის განცხადებით, საქართველოს დედაქალაქში უკვე აღარც ერთი მტაცებელი ცხოველი არ იმყოფებოდა. ზოგი მათგანი დააძინეს და შემდეგ დაბრუნებული ზოოპარკში, ხოლო ზოგი მათგანი, ადგილზევე იქნა ლიკვიდირებული. თუმცა, ეს ინფორმაცია არასწორი აღმოჩნდა. 17 ივნისს, ლაგუნა ვერეს მიმდებარე ტერიტორიაზე, ერთ-ერთ საწყობში დამალულმა ვეფხვმა ოთხი შესული თანამშრომლიდან ერთის სიცოცხლე შეიწირა, ხოლო დანარჩენებმა მისგან გაქცევა მოახერხეს. ორ საათიანი სპეცოპერაციის შედეგად, ვეფხვის ლიკვიდაცია მოხდა.

მდინარე ვერეს ადიდების შედეგად გამოწვეული წყალდიდობა და მსხვერპლი თბილისში პირველი არ არის. პირველად არ მომხდარა არც ზოოპარკის დატბორვა. ვერე ადიდდა და ქალაქის მოსახლეობას სერიოზული პრობლემები შეუქმნა 1960 და 1963 წელს, ასევე 1972 და 1995 წლებში. განსაკუთრებით მძიმე სიტუაცია იყო 1972 წელს, როცა ზოოპარკი მთლიანად დაიტბორა, წყლის ნაკადმა კი, საცხოვრებელი სახლები დატბორა და მანქანები მტკვარში ჩაიტანა. იყო მსხვერპლიც.

თბილისში 13-14 ივნისს მომხდარი სტიქიის შედეგად დაღუპულთათვის პატივის მისაგებად, საქართველოს მთავრობის განკარგულებით, 15 ივნისი გლოვის დღედ გამოცხადდა.